حق آشکار & Haktır Ayan

مقامِ حیرت ​حق آشکار است ای صنم جز او دروغ است و عدم ویران شد این دل زان سپس کآمد بر آن خیلِ ستم ​حاجت نباشد شرح را چون سر رسیدی درگهی بگذار راه و ردِّ پا با یک سلام اندر شتاب ​بی‌چاره‌ات سازد یقین گر دست گیری ای عزیز مقصودِ تو از وحدت است رهرو ره و رنج و ستیز ​نی ره بُوَد، نی رهروی نی شحنه‌ای مانع شود از میانه نظاره کن پرسش مکن از چون و چند ​با صد ادب رو ای «ذاتی» هنگامِ حیرت آمده در این مقامِ بی‌زبانی چون قطع شد بانگِ سخن