Cishynia Uspaminau - Kałodziež (official music video)

This song speaks of a moral crossroads in dark times — when we are forced to choose between a hard, righteous path and an easy one, shadowed by heavy consequences. It tells the story of a young woman, weary from the pain of unrequited love. One day, she learns of a way to rid herself of her feelings — a secret path that leads to a fabled, enchanted well. Determined, she embarks on the difficult journey. At last, she arrives, and the spirits of the well whisper to her — coaxing, urging, tempting her to drink. "Isn’t this what you’ve longed for?" they hiss. Their voices are sweet, but something in their tone is wrong. Just as she raises the water to her lips, she sees the truth: these are not kind spirits, and the water offers only a pact with darkness. In that moment of clarity, she lets the water spill to the earth. She chooses instead to carry the burden of her sorrow — to suffer freely, rather than live as a slave to the shadows. Гэтая песня пра маральны выбар у змрочныя часы, калі трэба вырашаць: ісці цяжкім, але правільным шляхам, ці скаціцца на лягчэйшы, што вядзе да балючых наступстваў. У ёй распавядаецца гісторыя маладой жанчыны, знясіленай болем безадказнага кахання. Аднойчы яна даведваецца пра спосаб пазбавіцца гэтых пачуццяў — пра таемную сцежку да зачараванай, легендарнай крыніцы. І яна вырашаецца пайсці туды, нягледзячы на ўсе цяжкасці. Калі, нарэшце, даходзіць да крыніцы, духі пачынаюць шаптаць ёй — настойліва, спакушаючы выпіць. «Хіба не гэтага ты так доўга чакала?» — шэпчуць яны. Іх галасы пяшчотныя, але ў іх ёсць нешта трывожнае. І вось, калі яна ўжо падносіць ваду да вуснаў, раптам бачыць праўду: гэта не добрыя духі, і вада прынясе толькі змову з цемрай. І ў гэтым моманце прасвятлення яна дае вадзе выліцца на зямлю. Яна выбірае іншае — несці свой смутак і боль сама, а не жыць у палоне ценяў. Lyrics: The birches will wake from their cold, silent sleep And shed their tears upon the snow Songs that whisper of spring's first leap Girls will sing by the river's flow In those songs I shall hear a tale Of water that heals a wounded heart From scars that love will one day unveil And never let the soul restart So it was for all — and so for you The days still ring heavy in my mind I set off, where the river breaks through A tale of wondrous water I hope to find I walk unafraid, though the night is dim Only the local can cross the mire Following paths of those ancient and grim To reach the oak, the heart of fire A whisper of longing will reach the strong And weaken the knees with a dreaming spell The path will end in the shadows long Where Mara once left her curse to dwell Darkness rules there — no light, no dawn The earth weeps tears of ink-black streams Grief as deep as oceans drawn And forest snakes make up its kin and dreams Come to me — you've searched for me Step into shadow, leave the light be The pain will reap, not let you flee This water will fill you endlessly Just one sip, just one small sip Only one final step on your trip Where the path in weakness once seemed to slip And my darkness will your heart equip You wanted this, you longed for this You searched, you begged with every wish For your heart to fall silent in abyss To forget his name and lose love's kiss Here is the moment, the time to choose Don't linger long — you've nothing to lose No need for words, no hints or clues One sip alone gives your final views No flowers will bloom in desert lands No roots without the sap of grace Spilled water won't bind my hands Love stays with me till the end of days Прачнуцца бярозы ад халоднага сну І слёзы распусцяць па снезе свае Песні, што весцяць нам пра вясну Дзеўкі пачнуць спяваць на рацэ У спевах тых я пачую паданне Пра ваду, якая вылечыць сэрца Ад ран, што аднойчы пакіне каханне Не даўшы душы ніколі сагрэцца Так было з усімі і будзе з табой Цяжка звініць які дзень у галаве Збіраюся ў шлях, бо там, за ракой Раскажуць аб гэтай цудоўнай вадзе Іду, не баюся, хоць ноч там і смуга Праз багну прайдзе толькі тутэйшы Шляхамі старэйшых выйду да дуба Сіла яго - гэта скарб даражэйшы Шэпт з жаданнем пачуе магутны І ногі падкосіць, пасылаючы сон Скончыцца шлях у засені смутнай Дзе Мара пакінула вечны праклён Пануе там цемра, а не святло І чорнымі водамі плача зямля Там гора, як мора, і горкае віно А змеі лясныя - гэта сям'я Ідзі да мяне, ты шукала мяне У цемру зайдзі, не стой на святле Пакуты пажне, не пакіне ў віне Гэта вада, што напоўніць цябе Толькі глыток, зрабі толькі глыток Застаўся апошні маленькі твой крок Дзе шлях у бяссіллі здаваўся глыбок І сэрца схавае ад болю мой змрок Ты гэта хацела, ты гэта жадала Шукала, маліла і гучна крычала Каб сэрца тваё назаўжды замаўчала Забыла яго і не кахала Вось ён той час, выбару час Доўга не думай, выберы нас Не трэба слоў і не трэба падказ Зрабіўшы глыток, дай нам адказ Не заквітнеюць ніколі ў пустыні Расліны, што без сокаў жыцця Разліўшы ваду, не стану рабыняй Каханне са мною да апошняга дня © 2025 Cishynia Uspaminau ℗ 2025 Cishynia Uspaminau