ဘဝခရီးသည် LYRICS VERSION

မိုးလင်းကနေ မိုးချုပ်တိုင်... ဝမ်းတစ်ထွာအတွက် ရုန်းကန်ရင်း မောပန်းနွမ်းနယ်လည်း... အားတင်းကာ ခြေလှမ်းရွှေ့ခဲ့ရ ခြေကျင်တစ်ခါ လှည်းတစ်လှည့်နဲ့... ခရီးရှည်ကြီးကို နှင်နေသူ လောကဓံရဲ့ လေရူးတွေကြား... တစ်ကိုယ်တော် အားတင်းဖြတ်သန်း။ နေပူကြဲကြဲ... မိုးသည်းသည်းကြား... သွေးနဲ့ချွေးတွေ ရောနှောကာ ဝမ်းရေးအတွက် လျှောက်ခဲ့ရတဲ့... လမ်းတစ်လျှောက်မှာ မုန်တိုင်းတွေထန် ကြုံခဲ့ရတဲ့ လူအချို့က... စာနာမှုကင်းမဲ့တဲ့ နှလုံးသားတွေနဲ့ လှောင်ပြောင်ရက်စက်... စောင်းမြောင်းပြောလို့ တွန်းချဖို့ပဲ ချောင်းနေကြ။ မျက်နှာသာမပေးတဲ့ လောကမှာ... ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာဗရပွနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဓားနဲ့မွှန်းခံရတိုင်း... မျက်ရည်ကို အိတ်ကပ်ထဲ သိုဝှက်ခဲ့သူ ဒါပေမဲ့... ငါ အရှုံးမပေးဘူး... လဲကျတိုင်း ပြန်ပြန်ထမယ် မာနကို ဒိုင်းလုပ်... ဇွဲကို ဓားလုပ်လို့... ခြေလှမ်းတွေကို ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ လှမ်းဦးမယ်။ လူတွေရဲ့ စိတ်ထားပုပ်တွေကြားမှာ... ရှင်သန်ခြင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှာ အမုန်းတွေကို အပြုံးနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်... လှောင်ပြောင်မှုတွေကို ခွန်အားပြောင်း နာကျင်မှုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့... ရဲရင့်ခြင်းရဲ့ ပြယုဂ်တစ်ခုပေါ့။ မျက်နှာသာမပေးတဲ့ လောကမှာ... ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာဗရပွနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဓားနဲ့မွှန်းခံရတိုင်း... မျက်ရည်ကို အိတ်ကပ်ထဲ သိုဝှက်ခဲ့သူ ဒါပေမဲ့... ငါ အရှုံးမပေးဘူး... လဲကျတိုင်း ပြန်ပြန်ထမယ် မာနကို ဒိုင်းလုပ်... ဇွဲကို ဓားလုပ်လို့... ခြေလှမ်းတွေကို ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ လှမ်းဦးမယ်။ ခရီးမဆုံးမချင်း ဆက်လျှောက်ဦးမည့်သူ... လောကကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့... ရဲရင့်လွန်းသော ဘဝခရီးသည်... အို... ဘဝခရီးသည်...