Saman eru vit vøkur

Tá tað er sól og tað regnar, hygg upp í skýggini tá, skaparin á himmalin teknar og minnir okkum øll á, at eingin er eins her á foldum, at øll eru ymisk, men tó, ein ælabogi rúmar jú øllum, tí syngja vit so glað og so góð. Niðurlag: Saman eru vit vøkur, eitt vakurt listaverk, vit eru hvít og svørt, – og alt er ljósareytt. Saman eru vit vøkur, vit eru litrík, ung og sterk, vit eru hvít og svørt, – og alt er ljósareytt. Ein ælabogi er ikki heilur, um hann bara manglar ein lit. Vit vilja virða hvønn annan, tí ælabogin – hann eru vit! Vit trúgva ikki upp á hatur, men kærleika, frælsi og frið. Vit trúgva øllum tí góða, og tí standa vit lið um lið. Niðurlag: Saman eru vit vøkur, eitt vakurt listaverk, vit eru hvít og svørt, – og alt er ljósareytt. Saman eru vit vøkur, vit eru litrík, ung og sterk, vit eru hvít og svørt, – og alt er ljósareytt. Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson