Қори Сафарали қироат ва салавот 2024

Хондани Қуръон яке аз беҳтарин ибодатҳост, зеро Китоби Худо каломи Ӯст ​​ва ҳидоятест, ки мардумро аз торикии куфр ба сӯи нури ҳақ раҳо мекунад. Расули Худо (с) фармудаанд: «Ҳар касе, ки аз китоби Худо ҳарф бихонад, даҳ баробар савоб мегирад». Фазилатҳои Қуръон: Сураҳо барои муҳофизат аз бадӣ, Шайтон ва Даҷҷол Ҳеҷ як ибодат ба андозаи хондани китоби Парвардигор савоби зиёд надорад, бахусус агар бо тафаккур бар маънии оятҳо ҳамроҳ бошад. Дар мавриди мавқеъи худи хонанда, агар Қуръонро моҳирона бихонад, дар дараҷае баробари фариштагони гиромӣ аст: «Хонандаи моҳир бо фариштагони солеҳи гиромӣ хоҳад буд. Ва ҳар кӣ Қуръонро бо дудилагӣ бихонад, савоби дучандон хоҳад ёфт» (Бухорӣ, Муслим). Хониши Қуръон бояд махсусан ҷиддӣ гирифта шавад, зеро чизи муҳимтарин аст. Барои ноил шудан ба бузургтарин савоби мутолиа, ба аҳкоми муайяне, ки уламои уммат истинод кардаанд, риоя кардан лозим аст. Одамон барои ибодати худ подошҳои хеле гуногун мегиранд. Онҳо метавонанд барои иҷрои вазифаи мушаххас як вақт сарф кунанд, аммо натиҷаҳои тамоман дигар ба даст оранд. Бо донистани ин, он омилҳоро омӯхтан лозим аст, ки ба туфайли онҳо шумо метавонед барои ҳаёти ояндаи худ бештар фоида ба даст оред. Тасаллик барои онҳое, ки ҳанӯз хондани Қуръони каримро наомухтаанд 1. Такрори ҳаррӯза. Барои онҳое, ки Қуръонро аз ёд мекунанд, бояд пайваста онро такрор кунанд. Тақдири ҳофизи ҳар кас нест, аммо инсон бояд ҳадди аққал ҳамон қадар сураро аз ёд кунад, то намози пурра бихонад. Баъдан, ба қадри имкон, ки шахс аз рӯи вазифаҳои ҳаррӯзааш такрор карда метавонад, таълим додан лозим аст. Агар шумо ҳар рӯз ним соат ба Қуръон сарф кунед, пас дар як муддати нисбатан кӯтоҳ шумо метавонед миқдори муносиби сураҳоро омӯхтед. Дар мавриди таҳкими он чи омӯхта шудааст, Расули Худо (с) фармудаанд: «Қуръонро такрор кунед (пайваста бихонед, зеро ба Худо савганд, ки он дилҳоро аз шутуре, ки аз занҷирашон озод аст (аз соҳибашон мегурезанд) тезтар мебарад» (Бухорӣ, Муслим).