มองพระจันทร์ดวงใดก็ยังบ่สวยเท่าความงามเจ้าที่สละสลวยหลงเคลิ้มลอยไปห่างไกลแล้วจันทร์

มองพระจันทร์ดวงใดก็ยังบ่สวย เท่าความงามเจ้าที่สละสลวย หลงเคลิ้มลอยไปห่างไกลแล้วจันทร์ อยู่ไกลตา เพ้อพาใจ หลุดลอยไปในภวังค์ หยุดโมงยามทุกความคิดถึง แม่ปิงไม่ไหว โอ้ย มองมุมใดตี่ใดก็งาม งามกว่าใครผู้ใดได้ปอง ได้ครองแม่ฟ้าดาราสวรรค์ ฮัก ฮักเปิ้ลจึงอู้เมืองตึ่งวัน อยากกลับไปซึ้งใจกลางฝัน พี่อยากไปนั่งอยู่ริมแม่ปิง อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง(*) อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง โอ้เจ้าดารา วานเก็บหัวใจพี่ไว้ที่ปิง โอ้เจ้าดารา วานเก็บหัวใจฝากไว้ที่ปิง ลา ลาลา ลาลาลาลาลา มองพระจันทร์ดวงใดก็ยังบ่สวย เท่าความงามเจ้าที่สละสลวย หลงเคลิ้มลอยไปห่างไกลแล้วจันทร์ อยู่ไกลตา เพ้อพาใจ หลุดลอยไปในภวังค์ หยุดโมงยามทุกความคิดถึง แม่ปิงไม่ไหว โอ้ย มองมุมใดตี่ใดก็งาม งามกว่าใครผู้ใดได้ปอง ได้ครองแม่ฟ้าดาราสวรรค์ ฮัก ฮักเปิ้ลจึงอู้เมืองตึ่งวัน อยากกลับไปซึ้งใจกลางฝัน พี่อยากไปนั่งอยู่ริมแม่ปิง อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง(*) อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง มองพระจันทร์ดวงใดก็ยังบ่สวย เท่าความงามเจ้าที่สละสลวย หลงเคลิ้มลอยไปห่างไกลแล้วจันทร์ อยู่ไกลตา เพ้อพาใจ หลุดลอยไปในภวังค์ หยุดโมงยามทุกความคิดถึง แม่ปิงไม่ไหว โอ้ย มองมุมใดตี่ใดก็งาม งามกว่าใครผู้ใดได้ปอง ได้ครองแม่ฟ้าดาราสวรรค์ ฮัก ฮักเปิ้ลจึงอู้เมืองตึ่งวัน อยากกลับไปซึ้งใจกลางฝัน พี่อยากไปนั่งอยู่ริมแม่ปิง อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง(*) อยากกลับไปขึ้นดอยเดิมนั้น กาดตอนเย็นย่ำเดินด้วยกัน แอ่วเวียงพิงค์กิ๊ดตึ๋งทุกที เมื่อยามห่างมา อยากกลับไป หาใจตี่กอย ไม่อยากใจลอยคิดถึงแทบบ้า เจ้าดาราหัวใจพี่นั้นตกอยู่แม่ปิง