කලාව, සත්‍ය සහ මිනිස් ආත්මය පිළිබඳ හේගල්ගේ සෞන්දර්ය විද්‍යාව | Aesthetics: Lectures on Fine Art

ස්වභාවධර්මයේ සුන්දරත්වයත්, මිනිසා නිර්මාණය කරන කලාවේ සුන්දරත්වයත් අතර වෙනසක් තියෙනවාද? අපි චිත්‍රයක් අඳින්නේ ඇයි? මූර්තියක් නිර්මාණය කරන්නේ ඇයි? සංගීතයක් හෝ කවියක් තුළින් අපි ප්‍රකාශ කරන්න උත්සාහ කරන්නේ මොනවාද? තවත් වැදගත් ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා... කලාව කියන්නේ ලෝකය අනුකරණය කිරීමක් විතරද? නැත්නම් කලාව තුළින් මිනිසා තමාවම හඳුනාගන්නවාද? මීට අවුරුදු දෙසීයකට ආසන්න කාලයකට පෙර ජර්මානු දාර්ශනික G. W. F. Hegel මේ ප්‍රශ්න ගැන ඉතා ගැඹුරින් සිතුවා. ඔහුට අනුව කලාව කියන්නේ අපිට “ලස්සන” දෙයක් පෙන්වන එක විතරක් නෙවෙයි. කලාව තුළින් මිනිස් ආත්මය, අදහස්, ඉතිහාසය සහ සත්‍යය සංවේදී ආකාරයකින් අප ඉදිරියට පැමිණෙනවා. පිරමීඩවලින් පටන්ගෙන ග්‍රීක මූර්ති, චිත්‍ර, සංගීතය, කවිය හරහා නූතන කලාව දක්වා දිවෙන මේ ගමනේදී Hegel කලාවේ ස්වභාවය ගැන අපිට අලුත් විදිහකට සිතන්න බල කරනවා. එහෙනම් අද චින්තන කවුළුවෙන්, අපි බලමු— Hegel කලාව ගැන ඇත්තටම මොනවාද කිව්වේ? කලාවේ සුන්දරත්වය කියන්නේ මොකක්ද? ඒ වගේම… “End of Art” කියන අදහසෙන් Hegel අදහස් කළේ මොකක්ද? අද අපේ සාකච්ඡාව — Hegelගේ Aesthetics: Lectures on Fine Art.