ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΚΑΟΛΙΝΗ ΣΤΙΣ ΕΛΙΕΣ

Διόρθωση :καολίνης για ένα τόνο κοστίζει 116€ Φέτος αποφάσισα να μην ψεκάσω όλες τις ελιές μου με Καολίνη παρά μόνο 3 σε κάθε κτ'ημα για να δω αν θα έχουν διαφορά από τις άλλες.Μάλιστα δεν έβαλα και προσκολιτικό για να δω αν θα υπάρχει ακόμη σκόνη στην συγγομιδή Όμως ο φίλος μου ο Γιώργος θα κάνει το ίδιο στις δικές του βάζοντας όμως αυτός και διαβρεκτικό! Υπάρχουν αρκετά φυσικά ορυκτά υλικά που χρησιμοποιούνται στη βιολογική γεωργία και μπορούν να αξιοποιηθούν στην προστασία της ελιάς. τα πιο γνωστά: ο καολίνης, ο ατταπουλγίτης, ο ζεόλιθος και υλικά με βάση το πυρίτιο. Όμως, παρόλο που όλα είναι φυσικά υλικά, δεν έχουν τις ίδιες ιδιότητες και κυρίως δεν έχουν την ίδια κοκκομετρία. Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, μια από τις σημαντικότερες διαφορές. Για να προστατεύσουμε αποτελεσματικά τον καρπό από τον δάκο, θέλουμε το υλικό να καλύπτει όσο γίνεται πιο ομοιόμορφα την επιφάνεια της ελιάς και να δημιουργεί ένα σταθερό προστατευτικό φιλμ. Ο καολίνης, και ειδικότερα το Surround WP, έχει πολύ λεπτή και κατάλληλα ελεγχόμενη κοκκομετρία, με αποτέλεσμα να δημιουργεί ένα πιο ομοιόμορφο και συνεχές λευκό επίχρισμα. Ο ατταπουλγίτης και ο ζεόλιθος έχουν επίσης ενδιαφέρον και σαφώς χαμηλότερο κόστος. Όμως, όταν μιλάμε αποκλειστικά για την ποιότητα της κάλυψης και την κοκκομετρία, εγώ προσωπικά καταλήγω στον καολίνη. Και μπορεί να είναι ακριβότερος, αλλά στην περίπτωση της προστασίας από τον δάκο θεωρώ ότι η κοκκομετρία είναι ένας από τους βασικούς λόγους που αξίζει το επιπλέον κόστος. Γενικά όμως μιλώντας οι τιμές έχουν ξεφύγει και το κόστος καλλιέργειας αρχίζει να είναι ασύμφορο! ο κόσμος πρέπει να σκεφτεί ότι τα λάδια που έρχονται με χαμηλές τιμές από χώρες που δεν ελέγχονται για το τι ρίχνουν στα δένδρα είναι επικίνδυνα για το πιάτο του.