mbill dashni o mbill dashni

EDHE N’GJUHË TJETËR TË DU Një baladë për rrënjët që mbesin larg, për gjuhën që zbehet ndër breza, por për dashninë ndaj atdheut që nuk njeh kufij. Sepse edhe kur nipat tanë nuk do të dinë me thanë „Të dua“ në shqip, zemrat e tyne mund të rrahin për tokën e të parëve. Gjuha mund të harrohet, por dashnia që mbillet sot, mund të lulëzojë ndër breza. ❤️