मेरो सहर त बगरै भयो | मेरो घर त कहाँ गयो #rasuwaflood

[मुखडा] मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो घर त कहाँ गयो परदेशबाट फर्केर आएँ, आफ्नै सहरले चिनेन मलाई मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो घर त कहाँ गयो आफ्ना मान्छे खोज्दै आएँ, आँखाभरि आँसु मात्रै भयो [अन्तरा १] वर्षौं बिताएँ परदेशमा, घर फर्किने सपना बोकी आमाको त्यो मिठो बोली, सुन्ने रहर थियो मनभरी हातमा थिए उपहारहरू, मनमा थिए हजार खुसी ढोकामा पुगेर बोलाउँला, भनेको थिएँ आफ्ना मान्छे [मुखडा] मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो घर त कहाँ गयो आफ्ना मान्छे खोज्दै आएँ, आँखाभरि आँसु मात्रै भयो [अन्तरा २] जहाँ छोरा खेल्थ्यो आँगनमा, जहाँ छोरी हाँस्थी चौतारी आज त्यही ठाउँ सुनसान छ, बगाएर लग्यो भेलले सारी आमाको त्यो न्यानो काख, बुबाको त्यो प्यारो आवाज खोज्दै हिँड्छु बगरैभरि, तर भेटिएन आफ्नै समाज [मुखडा] मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो घर त कहाँ गयो परदेशबाट फर्केर आएँ, आफ्नै सहरले चिनेन मलाई [अन्तरा ३] परदेशमा दुःख सहेर, घरकै लागि कमाएँ धन फर्केर आउँदा घर भेटिएन, भत्कियो मेरो सबै सपना आज सुटकेस हातमा छ, दिनलाई रात बनाउँदै आफ्नै परिवार खोज्दै हिँड्छु, बगरमाथि पाइला टेकाउँदै [अन्तिम मुखडा] मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो घर त कहाँ गयो परदेशबाट फर्केर आएँ, आफ्नै सहरले चिनेन मलाई मेरो सहर त बगरै भयो, मेरो संसार त बगरै भयो आफ्ना मान्छे खोज्दै आएँ, तर आफ्नै मान्छे भेटिएनन्...