İÇİMDE SIZLAYAN YARA GİBİSİN

İÇİMDE SIZLAYAN YARA GİBİSİN… İçimde sızlayan, yara gibisin. Yaşarken acılar, ektin içime. Uzakta özlenen, sıla gibisin. Severken hasreti, döktün içime. Mazide kalır mı , içimde ki aşk. Hep umuda düşen, kara gibisin. Küllenmez bağrımda, yaktığın ateş. Dağımda fışkıran,volkan gibisin. Düş sokaklarında öksüz sevdam, Kaldırım taşlarına düşmüş de ağlar . Zemheri gecelerde o hatıralar. Issızlığı beni yakar da dağlar. Ben seni severken, hiç düşünmeden. Baharımda seni, kış a yormadan. Bittim ben tükendim, sana doymadan. Bulutlara gizlenen,Güneş gibisin. Nedendir bilemen, özlerim seni. Görmez oldu gözlerim, başka birini. Unutamam yaşarım, hep o günleri . Sensizliğin beni, yakar da dağlar. Hainsin sevdiğim, kararmış kalbin. Sevmemişsin beni, yaralı gönlüm. Hep seni sevmekle,geçti şu ömrüm. Leyla’yı Mecnun’u bilmez gibisin. Neredesin şimdi, sensiz Dünya’mda. Yaşarım hep seni, hayal rüyamda. Kanımda canımda, varsın hülyamda. Yokluğun içimi, yakar da dağlar. Dilimden dökülür, hep sitemlerim. Beddua edemem, buymuş kaderim. Sende yan ben gibi, budur dileğim. Rüzgarda savrulan, saman gibisin. Erdinç SERT