ఉజ్జా ఎందుకు మరణించాడు? దావీదు చేసిన తప్పు ఏమిటి?

బైబిలులోని అత్యంత గంభీరమైన సంఘటనలలో ఒకటి ఉజ్జా మరణించిన సంఘటన. ఈ సంఘటన 2 సమూయేలు 6వ అధ్యాయములో మరియు 1 దినవృత్తాంతములు 13 మరియు 15 అధ్యాయములలో నమోదు చేయబడింది. దావీదు ఇశ్రాయేలు రాజ్యమంతటిని ఏకపరచిన తరువాత, దేవుని మందసమును యెరూషలేముకు తీసుకురావాలని నిర్ణయించాడు. ఇది గొప్ప ఆలోచన. దేవుని మందసము ప్రజల మధ్య గౌరవస్థానములో ఉండాలని అతడు కోరుకున్నాడు. ప్రజలందరూ ఆనందించారు. సంగీతకారులు వాయిద్యములు వాయించారు. ఉత్సాహము, ఆనందము, ఆరాధనతో కూడిన వాతావరణము ఏర్పడింది. కానీ ఒక ముఖ్యమైన విషయం నిర్లక్ష్యము చేయబడింది. దేవుడు ఇప్పటికే తన ధర్మశాస్త్రములో మందసమును ఎలా మోయాలో చెప్పాడు. సంఖ్యాకాండము 4వ అధ్యాయము ప్రకారం కహాతీయులైన లేవీయులు మాత్రమే మందసమును మోయవలెను. అంతేకాక, మందసమును చేతితో తాకరాదు. అది దండెల ద్వారా భుజములపై మోయబడవలెను. కానీ దావీదు మరియు ప్రజలు దేవుడు చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించలేదు. వారు మందసమును ఒక కొత్త బండిపై ఉంచారు. ఇది ఆసక్తికరమైన విషయం. ఫిలిష్తీయులు ఒకప్పుడు మందసమును బండిపై పెట్టి పంపించారు. ఇప్పుడు ఇశ్రాయేలీయులు కూడా అదే పద్ధతిని అనుసరిస్తున్నారు. దేవుడు చెప్పిన మార్గమును అనుసరించుటకు బదులుగా, చుట్టుపక్కల ప్రజల విధానమును అనుసరించారు. ప్రయాణము కొనసాగుతుండగా ఎద్దులు తూలాయి. బండి కదిలింది. మందసము పడిపోతుందేమో అనిపించింది. అప్పుడు ఉజ్జా తన చెయ్యి చాచి మందసమును పట్టుకున్నాడు. మన దృష్టిలో చూస్తే ఉజ్జా మంచి పని చేసినట్లుగా కనిపించవచ్చు. అతడు మందసమును రక్షించడానికి ప్రయత్నించాడు. అయితే 2 సమూయేలు 6:7 ప్రకారం దేవుని కోపము ఉజ్జా మీద రగిలి, అక్కడికక్కడే అతడు మరణించాడు. ఎందుకు? దేవుడు ముందుగానే తన ఆజ్ఞను ఇచ్చాడు. మందసమును తాకరాదు అని చెప్పాడు. ఉజ్జా ఆ ఆజ్ఞను అతిక్రమించాడు. కానీ ఇక్కడ మరొక ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఉంది. ఉజ్జా మాత్రమే తప్పు చేశాడా? కాదు. ఈ సంఘటనలో ప్రధాన బాధ్యత దావీదిదే. దావీదు రాజు. అతడు దేవుని వాక్యమును పరిశీలించి, మందసమును దేవుడు చెప్పిన విధంగా తరలించవలసింది. మొదటిసారి అతడు అలా చేయలేదు. తరువాత దావీదు తన తప్పును గ్రహించాడు. 1 దినవృత్తాంతములు 15:13లో అతడు ఇలా చెప్పాడు: “మనము ఆయనను నియమము ప్రకారము వెదకలేదు.” ఇది ఎంతో ముఖ్యమైన వాక్యము. దావీదు “మన ఉద్దేశ్యము తప్పు” అని చెప్పలేదు. “మనము దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారము చేయలేదు” అని చెప్పాడు. ఇదే సమస్య. మంచి ఉద్దేశ్యము ఉన్నది. ఆనందము ఉన్నది. ఆరాధన ఉన్నది. కానీ విధేయత లేదు. తరువాత దావీదు దేవుని వాక్యమును పరిశీలించాడు. లేవీయులను సమకూర్చాడు. దేవుడు ఆజ్ఞాపీం చిన విధంగానే మందసమును మోయించాడు. ఈసారి బండి ఉపయోగించలేదు. ఈసారి దేవుని ఆజ్ఞను మార్చలేదు. ఈసారి వారు దేవుని చిత్తాన్ని గౌరవించారు. అప్పుడు దేవుడు వారిని ఆశీర్వదించాడు. ఈ సంఘటన నేడు మనకు ఏమి బోధిస్తుంది? దేవుడు తన ప్రజల నుండి కేవలం నిజాయితీని మాత్రమే కాదు, విధేయతను కూడా కోరుతున్నాడు. చాలామంది “నా ఉద్దేశ్యము మంచిదే” అంటారు. కానీ బైబిలు మనకు నేర్పించేది ఏమిటంటే, మంచి ఉద్దేశ్యము దేవుని ఆజ్ఞకు ప్రత్యామ్నాయము కాదు. నాదాబు మరియు అబీహూ తమకు నచ్చిన అగ్నిని అర్పించారు. సౌలు దేవుని ఆజ్ఞలో మార్పులు చేశాడు. ఉజ్జా మందసమును తాకాడు. ఈ మూడు సంఘటనలలో ఒకే పాఠము కనిపిస్తుంది. దేవుడు చెప్పిన దానిని, దేవుడు చెప్పిన విధంగానే చేయాలి. ఈ రోజు కూడా ఆరాధనలో, సంఘ జీవితములో, మరియు వ్యక్తిగత క్రైస్తవ జీవితములో ఇదే సూత్రము వర్తిస్తుంది. మన భావోద్వేగాలు, సంప్రదాయాలు, లేదా మనుష్యుల అభిప్రాయాలు దేవుని వాక్యమును భర్తీ చేయలేవు. నిజమైన విశ్వాసము అంటే దేవుని ఉనికిని నమ్ముట మాత్రమే కాదు. దేవుడు చెప్పిన దానిని గౌరవించి, ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించుట. ఉజ్జా మరణము మనకు ఒక గంభీరమైన హెచ్చరిక. దేవుడు పరిశుద్ధుడు. ఆయన వాక్యము పరిశుద్ధము. ఆయన ఆజ్ఞలు గౌరవింపబడాలి. అందువలన మనము ఎల్లప్పుడు ఈ ప్రశ్న అడగాలి: “దేవుడు ఏమి కోరుతున్నాడు?” ఆ ప్రశ్నకు జవాబు బైబిలులో కనిపించినప్పుడు, మన బాధ్యత దానిని మార్చుట కాదు, దానికి లోబడుట. ఎందుకంటే, “యెహోవా వాక్యమునకు లోబడుట బలికంటె శ్రేష్ఠము.” దేవుడు తన ప్రజల నుండి కోరుచున్నది కేవలం ఉత్సాహము కాదు. కేవలం మంచి ఉద్దేశ్యములు కాదు. ఆయన కోరుచున్నది గౌరవపూర్వకమైన, సంపూర్ణమైన, మరియు ప్రేమతో కూడిన విధేయత. :::