Gulpen-Wittem (NL), de kerkklokken van Klooster Wittem

Gulpen-Wittem (NL), de kerkklokken van de Rectoraatskerk HH. Alfonsus de Liguori en Johannes Nepomucenus (Klooster Wittem) 0:21 conventklok 1:07 klok 3 2:20 klok 2 3:22 klok 1 4:36 volgelui Het klooster van Wittem werd tussen 1729 en 1733 gebouwd in opdracht van graaf Ferdinand van Plettenberg. Het ontwerp was van de Westfaalse barokarchitect Johann Conrad Schlaun uit Münster, terwijl de uitvoering onder leiding stond van de Akense bouwmeester Johann Joseph Couven. Op 16 mei 1733, de feestdag van Johannes Nepomucenus, werd de kerk plechtig in gebruik genomen. Aanvankelijk woonden hier kapucijnen. Sinds 1836 wordt het klooster bediend door de redemptoristen. De kloosterkerk vormt tegenwoordig tevens de rectoraatskerk van de H.H. Alfonsus Maria de Liguori en Johannes Nepomucenus. De oudste bekende klok van het klooster werd in 1723 gegoten door Johan Swijs. Hij was aanvankelijk werkzaam in Wezel en werd juist in dat jaar vorstelijk klokkengieter in Münster. Mogelijk werd zij in 1729 aangekocht, toen Schlaun met het ontwerp van het klooster begon. Deze klok ging tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren. In 1854 leverde Petit & Fritsen drie nieuwe klokken voor Wittem. De grootste daarvan, de Alfonsus Mariaklok, is nog altijd aanwezig. Zij werd uit de vrijgevigheid van de gelovigen geschonken. De klok is bijzonder rijk versierd. De twee kleinere klokken uit 1854 waren gewijd aan Maria en Jozef en klonken gedrieën in een grote drieklank, C-E-G. Opvallend is dat de Mariaklok het opschrift droeg over het pauselijke dogma over de Onbevlekte Ontvangenis: Maria sine labe concepta. Zij zijn op 16 februari 1943 naar Hamburg afgevoerd en gingen door oorlogshandelingen verloren. In 1957 goot Petit & Fritsen twee vervangende klokken. Hun Latijnse opschriften herinneren nadrukkelijk aan de roof en het herstel. De drie klokken worden nog steeds met de hand geluid. Naast dit drietal bezit het klooster nog enkele kleine klokken. Twee daarvan hangen stil in een klokkenstoel op een afdak naast de kerk en waren vroeger met het uurwerk verbonden. Een van deze klokjes werd in de negentiende eeuw gegoten door Severin van Aerschodt in Leuven; van het andere zijn gieter en gietjaar onbekend. Aan de overzijde van de binnenplaats hangt bovendien een klokje dat Petit & Fritsen in 1933 goot. 1 – Alphonse Maria – Petit & Fritsen, 1854 – 803 mm – 297,5 kg – b1+47 2 – Maria – Petit & Fritsen, 1957 – 656 mm – 188 kg – d2+55 3 – Joseph – Petit & Fritsen, 1957 – 581 mm – 134 kg – e2+48 VI – naamloos – Petit & Fritsen, 1933 – 290 mm – 20 kg – fis3-3. Opname: 12 augustus 2026, 16:00. Het betreft een speciale opname ten behoeve van het onderzoek naar klokken van Petit & Fritsen uit de periode 1815–1943. Heel veel dank aan prof. Charles van Leeuwen, Jelle Wit en alle andere betrokkenen!