PsychoLogic odc. 11 | „Nie chcę być ciężarem”. Samotność seniorów, której często nie zauważamy...

„Po co ja jeszcze żyję?” To zdanie potrafi zatrzymać nas w miejscu. Zwłaszcza kiedy mówi je ktoś, kogo kochamy - mama, tata, babcia, dziadek. Co wtedy powiedzieć? Czy wystarczy: „Nie mów tak”? Jak rozmawiać z osobą starszą, która mówi, że jest ciężarem? Jak pomagać, kiedy pojawia się zależność, wstyd i potrzeba pomocy przy codziennych czynnościach, także tych najbardziej intymnych? I jak wspierać, nie odbierając człowiekowi sprawczości, prywatności i godności? W tym odcinku rozmawiam o samotności osób starszych, starzeniu się, zależności, poczuciu bycia ciężarem i godności, która nie znika tylko dlatego, że ktoś potrzebuje pomocy. Poruszamy też temat szczególnie trudny — sytuacji, kiedy osoba starsza mówi: „Chcę już umrzeć”, „Mam już tego wszystkiego dosyć” albo „Po co ja jeszcze żyję?” Jak słuchać takich słów? Czego nie mówić? Kiedy potraktować je jako sygnał, że potrzebna jest pilna pomoc? I jak rozmawiać, żeby nie zamknąć drugiej osoby w jeszcze większej samotności? Bo czasami osoba starsza nie mówi: „Chcę umrzeć”. Może mówić: „Nie chcę już być zależna.” „Nie chcę ciągle prosić o pomoc.” „Wy macie swoje życie.” „Wstyd mi.” „Nie chcę być dla was problemem.” I może właśnie dlatego warto czasami zamiast powiedzieć: „Nie mów tak.” usiąść obok i zapytać: „Jak Ci się ostatnio żyje?” To odcinek o tym, jak towarzyszyć osobie starszej tak, żeby mimo zależności nadal czuła, że jest ważna, ma głos, ma wybór i że jej życie nadal ma znaczenie. www.psychonovatis.pl