Ola ki Bir gün Şiir

Ola ki bir gün Kalabalıkların içinde göz göze geliriz, Kimse bilmez birbirimizi. Ama kalbimiz tanır da Dudaklarımız susar, Belki sen "Geç kaldın" dersin içinden, Ben "Hiç gitmedin" derim. Ve aramızda yılların bıraktığı O ince, kırık sessizlik durur. Ola ki bir gün Ellerimiz birbirine değmeden Aynı masada iki yabancı oluruz. Sen geçmişi anlatırsın, Ben seni dinlerim, Sanki hiç özlememişim gibi. Ama ola ki bir gün, Gece bütün gururlarımızı unutturursa, Birimiz diğerine "Bunca zaman neredeydin?" derse Cevabı aramayalım. Çünkü bazı kavuşmalar sarılmak değildir; Bazıları yıllarca içimizde taşıdığımız Bir "belki"nin Nihayet gözlerine bakmasıdır. Ola ki bir gün, O gün gerçekten gelirse Ne sen geç kalmış ol, Ne ben gitmiş olayım. Sadece birbirimize bakıp, Hiç konuşmadan anlayalım, Yılların susturduğu ne varsa, Bir bakışta tamamlayalım. Belki sen beni Hâlâ aynı yerde sanırsın, Belki ben seni Hiç gitmemiş gibi hatırlarım. Ve bütün kırgınlıklarımız Bir gecede kaybolur. Ama ola ki bir gün, Gece bütün gururlarımızı unutturursa, Birimiz diğerine "Bunca zaman neredeydin?" derse Cevabı aramayalım. Çünkü bazı kavuşmalar sarılmak değildir; Bazıları yıllarca içimizde taşıdığımız Bir "belki"nin Nihayet gözlerine bakmasıdır. Belki bütün sustuklarımız Bir gün dile gelir, Belki bütün yollar Yeniden sana çıkar. Belki yıllar bizi Birbirimizden değil, Birbirimize saklamıştır. Çünkü bazı kavuşmalar Sarılmak değildir; Bazıları yıllarca içimizde taşıdığımız Bir "belki"nin Nihayet gözlerine bakmasıdır. Ola ki bir gün Yeniden karşılaşırız, Bu defa ne sen geç kalmış ol, Ne ben gitmiş olayım. Sadece birbirimize bakıp Hiç konuşmadan anlayalım. Meğer bütün ayrılıklar Bir gün kavuşabilmek içinmiş. Söz - Müzik: Yakup Bülbül