อยู่ไปวันวัน

[Verse 1] อยูไปวันวัน ชีวิตไม่มีอะไร แค่ลมหายใจ ทิ้งไปวันวัน ใช่ไม่อยาก จะได้ดีเหมือนใคร แต่ว่าทำพยายาม ก็ไม่ได้ดีขึ้นมา [Verse 2] อยูไปวันวัน จะตายหรือเป็นก็เหมือนกัน ไม่เคยมีใคร เห็นความสำคัญ เป็นคนคล้ายคน แต่ไม่มีใครข้างเคียง ดูมีค่าเพียง คนรกโลกเท่านั้น [Verse 3] เคยลองทำ มันก็เหมือนจะดูดี พอทำอีกที มันก็ดีแค่ทีเดียว ยามเปล่าเปลี่ยว ไม่มีใครมาเหลียวแล เป็นคนพ่ายแพ้ อ่อนแอหัวใจเหลือเกิน [Verse 4] อยูไปวันวัน มันก็ดีเหมือนกัน แค่พอมีกิน พอกับมาข้างถนน ก็คนกับคน ไม่นำพาซึ่งกัน มันจะต่างอะไร กับมดแมวหมูมาน [Verse 5] มันจะต่างอะไร กับมดแมวหมูมาน [Verse 6] เคยลองทำ มันก็เหมือนจะดูดี พอทำอีกที มันก็ดีแค่ทีเดียว ยามเปล่าเปลี่ยว ไม่มีใครมาเหลียวแล เป็นคนพ่ายแพ้ อ่อนแอหัวใจเหลือเกิน [Verse 7] อยูไปวันวัน มันก็ดีเหมือนกัน แค่พอมีกิน พอกับมาข้างถนน ก็คนกับคน ไม่นำพาซึ่งกัน มันจะต่างอะไร กับมดแมวหมูมาน [Verse 8] มันจะต่างอะไร กับมดแมวหมูมาน