ดอกไม้ริมทาง

ดอกไม้ริมทาง ฉันเป็นเพียงดอกไม้ริมทาง ไม่มีแจกัน ไม่มีใครเฝ้าถนอม เติบโตกลางแดดและสายลม ผ่านคืนเหน็บหนาวโดยไม่มีใครมอง ผู้คนเดินผ่านไปทุกวัน บางคนเหยียบย่ำ บางคนไม่เคยสนใจ แต่ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ แม้ไม่มีใครรู้ว่าฉันก็มีหัวใจ ฉันคือดอกไม้ริมทาง แม้ไม่มีใครเด็ดไปวางในแจกัน ไม่เคยต้องการเป็นดอกไม้ของใคร ขอแค่ได้เบ่งบานในที่ของฉัน ถึงไม่มีใครมองเห็น ถึงไม่มีใครชมว่าฉันสวยงาม ฉันก็ยังมีคุณค่า เพราะฉันเกิดมา…เพื่อเบ่งบาน เคยฝันอยากอยู่ในสวน มีคนดูแลทุกวันไม่ให้เหี่ยวเฉา แต่ชีวิตสอนให้ฉันรู้ ความรักจากใคร ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องขอ ฝนตกก็เปียกเหมือนดอกไม้ แดดแรงก็ต้องทนด้วยหัวใจ หากวันหนึ่งต้องร่วงโรยไป อย่างน้อยฉันก็เคยเบ่งบานด้วยตัวเอง ฉันคือดอกไม้ริมทาง แม้ไม่มีใครเด็ดไปวางในแจกัน ไม่เคยต้องการเป็นดอกไม้ของใคร ขอแค่ได้เบ่งบานในที่ของฉัน ถึงไม่มีใครมองเห็น ถึงไม่มีใครชมว่าฉันสวยงาม ฉันก็ยังมีคุณค่า เพราะฉันเกิดมา…เพื่อเบ่งบาน หากเธอผ่านมาแล้วมองเห็น อยากให้รู้ว่าฉันไม่ได้รอใคร ฉันเพียงยืนอยู่ตรงนี้ เติบโตด้วยหัวใจ…ของตัวเอง ฉันคือดอกไม้ริมทาง ไม่ต้องมีใครมาครอบครองก็ได้ จะบานในวันที่ฟ้าเป็นใจ และจะสู้ต่อไปในวันที่ฝนพรำ หากไม่มีใครเด็ดฉันไป ก็ไม่เป็นไร…ฉันยังงดงาม เพราะดอกไม้ทุกดอกมีความหมาย แม้จะเติบโตอยู่ริมทาง… ก็ยังมีสิทธิ์เบ่งบาน ไม่ต้องอยู่ในแจกันของใคร แค่ได้เป็นตัวเอง…ก็เพียงพอ