เด็กวัดเล่าผี ep.109 | คืนกลับจากงานวัด..เมื่อคนที่นั่งซ้อนท้ายไม่ใช่เพื่อน

เสียงประทัดและเสียงเพลงรำวงย้อนยุคดังแว่วมาตามสายลมหนาวของเดือนธันวาคม งานวัดประจำปีที่วัดท้ายอำเภอในจังหวัดสุพรรณบุรีคืนนั้นครึกครื้นตามประสา งานมีตั้งหลายวัน แต่พวกเราเลือกไปคืนวันเสาร์เพราะพรุ่งนี้หยุดยาว ผมกับ "ไอ้กบ" ขี่มอเตอร์ไซค์คู่ชีพเวฟ 100 สีดำคันเก่ามาด้วยกัน โดยมีผมเป็นคนขี่และไอ้กบนั่งซ้อนท้าย สภาพตอนขี่ออกจากวัดก็คืออิ่มทั้งบุญอิ่มทั้งก๋วยเตี๋ยวหลอดหน้าวัด บรรยากาศสองข้างทางเป็นทุ่งนาโล่งๆ สลับกับต้นสะเดาและต้นพยอมข้างทางที่ใบร่วงกราวตามแรงลม ดึกว่าเที่ยงคืนแล้ว ไฟข้างทางมีเป็นระยะ บางช่วงก็มืดสนิทจนต้องพึ่งแสงไฟหน้ามอเตอร์ไซค์ที่ออกจะเหลืองและสลัวเสียด้วยซ้ำ ​ความเงียบเริ่มเข้ามาแทนที่เสียงเพลงจากงานวัด เมื่อเราขี่พ้นเขตชุมชนเข้าสู่ทางเปลี่ยวที่เป็นทางลัดเลาะคันนาเพื่อตัดตรงกลับบ้านที่อำเภอเดิมบางนางบวช สองข้างทางเริ่มมืดสนิทเพราะไม่มีเสาไฟฟ้า มีเพียงแสงจันทร์สลัวๆ ที่ส่องลงมาทาบทุ่งนาข้าวที่เกี่ยวเสร็จแล้วเหลือแต่ตอซังสีดำทะมึน ในตอนนั้นเองที่ไอ้กบซึ่งนั่งเงียบมาตลอดทางเริ่มขยับตัวยุกยิก มันเอามือมาจับชายเสื้อผมไว้แน่นจนผมรู้สึกได้ ​"เฮ้ย... มึงขับช้าลงหน่อยดิ ทางมันมืด ตาเริ่มลายแล้ววะ" เสียงไอ้กบพูดขึ้นมาห้วนๆ ฟังดูแหบกว่าปกติเล็กน้อย ​ผมเหลือบมองกระจกมองหลังแล้วหัวเราะกลบเกลื่อนความวังเวง "ลายอะไรวะ ตาถั่วเองมากกว่า มึงง่วงล่ะสิ ขี่เร็วหน่อยจะได้รีบถึงบ้าน พรุ่งนี้กูต้องตื่นเช้าไปช่วยแม่ขายของอีก" #ผี#เล่าผี#เรื่องผี#เด็กวัด#คืนกลับจากงานวัด