4. Nerdesin, Nerdesin

Nerdesin, Nerdesin Yıllardır gözümüz râh-ı yârında Bir muştu bekleriz seher çağında Her tulû' vaktinde, gül diyârında Ey nesl-i vefâ, söyle nerdesin? Nice şebler geçti seni anarak Nice subhlar doğdu seni sorarak Her gelen kervâna ümit bağlayıp Bekledik yolları nûra boyayıp Nerdesin, nerdesin, ey vefâ eri? Sensiz hazân oldu gönül gülleri Nerdesin, nerdesin, ey seher yeli? Gel de ihyâ eyle mahzun gönülleri Nerdesin, nerdesin, ey râh-ı ümîd? Bir nefesin versin bu cânlara ümit Şeb ne denli sürse, gam değil bize Her zulmetin âhiri varır gündüze Ne câh u mansıba meylin var senin Ne şân u şöhrete gönlün var senin Mazlûmun âhıdır derdin, mâtemin Hasbîlik nişânın, vefâ mesleğin Cefâlar geldikçe azmin bilenir Mihnetler arttıkça aşkın yenilenir Hak için çekilen çile sevilir Cefânın sonunda safâ görünür Nerdesin, nerdesin, ey vefâ eri? Sensiz hazân oldu gönül gülleri Nerdesin, nerdesin, ey seher yeli? Gel de ihyâ eyle mahzun gönülleri Hubeyb'den vefâyı al da gel bize Mus'ab'ın sevdâsı dolsun kalbine Hâlid'in azmini katıp azmine Yürü râh-ı Hak'ta, bakma geriye [Köprü – Ritim Yükselir] Bir şem'a uyansın, bin şem'a yansın Bir gönül dirilsin, bin cân uyansın Bir katre düşsün de ummâna kansın Bir nesl-i cedîd gelsin, devrân uyansın Vefâ ile gelsin! Safâ ile gelsin! İrfân ile gelsin! İmân ile gelsin! Nerdesin, nerdesin, ey vefâ eri? Sensiz hazân oldu gönül gülleri Nerdesin, nerdesin, ey seher yeli? Gel de ihyâ eyle mahzun gönülleri Nerdesin deyü hep râhına baktık Her seher ümitle kapını çaldık Meğer beklediğimiz o nesl-i vefâ Bizim duâmızda doğarmış meğer Şeb geçer, subh gelir, Gam geçer, sürûr gelir, Hazan geçer, bahâr gelir, Hak dilerse o nesil gelir...