Kaf ile Nûn | Gerekmez Tercüman Bize

*Kaf ile Nûn | Gerekmez Tercüman Bize* Kâf ile Nûn... İki harf, tek bir emir: *كُنْ — “Kün” — “Ol!”* Bu eser; insanın dışarıda aradığını kendi gönlünde bulmasını, görünenin ardındaki mânâyı ve varlığın özündeki ilahî sırrı anlatan tasavvufî bir yolculuktur. **“Kaf ile Nun'dur özümüz, Hakka çevrildi yüzümüz, Noktaya daldı gözümüz, Gerekmez tercüman bize...”** Kâf ve Nûn, *كُنْ (Kün)* kelimesinin iki harfidir. “Ol!” anlamına gelen bu ilahî emir, Kur’an-ı Kerîm’de geçen *كُنْ فَيَكُونُ (Kün fe-yekûn)**, yani **“Ol der, o da olur”* ifadesini hatırlatır. Eserde geçen *Elif, harf, nokta, gönül, canan ve Kâf-Nûn* imgeleri; görünen kelimelerden görünmeyen mânâya uzanan tasavvufî bir anlatının parçalarıdır. Çünkü bazen hakikat kelimelerde değil, kelimelerin işaret ettiği yerde saklıdır. **“Gönül gözün aç her yerde, Görünür o Sultan bize...”** #KafİleNun #GerekmezTercümanBize #KünFeYekün #Tasavvuf #İlahi #Zikir #SufiMüzik #Ney #Bendir #TasavvufMüziği