Jesień, zostań jeszcze chwilę

Wieczór chłodny, szyby mgliste, wiatr przez sad już niesie list. Pod butami liść po liściu szeleści jak stary papier. Ty przynosisz dynię z pola, ja rozcinam ją na pół. Za oknem deszcz po dachach, a w kuchni pachnie już nasz dom. Jesień, zostań jeszcze chwilę, niech nam dynia grzeje dzień. Zrobimy lampiony z płomieniem, niech nam świecą w chłodny cień. Jesień, niech nam deszcz opowiada, niech nam wiatr poruszy sad. Gdy pod stołem liście szeleszczą, każdy wieczór ma swój smak. Zupę dyniową mieszam, cynamon i sól do rąk. Ty już wycinasz okienka, śmiech nam niesie się przez sad. Mały płomień w dyni drży, na parapecie, blisko nas. Deszcz po szybie cicho płynie, a za drzwiami cichnie czas. Jesień, zostań jeszcze chwilę, niech nam dynia grzeje dzień. Zrobimy lampiony z płomieniem, niech nam świecą w chłodny cień. Jesień, niech nam deszcz opowiada, niech nam wiatr poruszy sad. Gdy pod stołem liście szeleszczą, każdy wieczór ma swój smak. Jedna dynia, druga, trzecia, każda inna, każda nasza. Wiatr je niesie przez podwórko, a my wracamy, kiedy gasną. Jesień, zostań jeszcze chwilę, niech nam dynia grzeje dzień. Zrobimy lampiony z płomieniem, niech nam świecą w chłodny cień. Jesień, niech nam deszcz opowiada, niech nam wiatr poruszy sad. Gdy pod stołem liście szeleszczą, każdy wieczór ma swój smak. Wieczór chłodny, szyby mgliste, a w dyni mały, ciepły blask. Piosenka i video stworzone z wykorzystaniem AI.