فرقِ تحصیل موسیقی در ایران و آمریکا | سین نکردنِ پیامِ یه دانشجو کلاس نیس

🎓 نینا برزگر فارغ‌التحصیل کارشناسی نوازندگی پیانو و کارشناسی‌ارشد آهنگسازی از دانشگاه تهرانه. سال ۱۴۰۰ برای ادامۀ تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه UC Santa Cruz در کالیفرنیا مهاجرت می‌کنه. در این گفت‌وگو، نینا از تجربۀ تحصیل موسیقی در دو سیستم آموزشی متفاوت — دانشگاه تهران و سانتاکروز — می‌گه و از چالش‌ها و تلخی‌های دوران تحصیلش می‌گه. نکاتی که برای دانشجویان موسیقی در ایران قابل لمسه؛ از احترام نگذاشتن به نظر شخصی دانشجوها در انتخاب سبک و هویت شخصی تا زایل کردن زمان و حق دانشجو با روش تدریس نامنصفانه و همچین مواردی. _____________ تداومِ «راه‌گوش» نیاز به حمایتهای همیشگی شما داره، پس با معرفی صفحۀ «راه‌گوش» در اینستا و یوتوب، ما رو در ادامه دادن این مسیر یاری کنید. _____________ صفحه‌ی "راه‌گوش" رو در اینستاگرام دنبال کنید:   / rahegoosh   _____________ مدیر رسانه: سعید یعقوبیان مدیر اجرایی: هلیا محمدی‌زاده ______________ 00:00مقدمه 03:13 مقایسه فضای آموزشی داخل و خارج 12:10 اجرای بداهه پیانو و ویولن 14:17 خاطره‌ی کلاس آهنگسازی دانشگاه تهران 15:48 دروس عمومی در دانشگاه‌های امریکا 27:44 غرب‌زدگی در رشته آهنگسازی در ایران 34:09 دانشگاه در ایران هویت‌زدایی می‌کنه 35:03 بخشی از قطعهٔ شور جوانی برای کوارتت زهی 38:08 کورس درسی مسائل اخلاقی استاد با دانشجو 49:38بخشی از قطعه‌ی"بادبان برای ساکسوفون آلتو" 50:48 رفتار غیر اخلاقی اساتید در پاسخ به دانشجو 55:40 خاطره تلخِ خلقِ اولین آلبوم 01:04:51 نکات مثبت آموزش در دانشگاه تهران 01:04:51 دموکراسیِ افراطی امریکا 01:09:06 آهنگسازان زنِ ایرانی 01:13:45 خاطره فستیوال اُهای (ojai)