«Որ իմանայինք՝ գալտեք, խրովածի միսը շամփրին կդնեինք, երեխեք ջան». շուլուխչի Սուրիկը և պեծի կտոր Արևի

50 տարվա սեր, մառանի հարստություն և լեռնային անխոնջ կյանք: Այս վավերագրական պատմությունը մեզ տանում է Լոռու մարզի Ահնիձոր գյուղ, որտեղ ժամանակն այլ ընթացք ունի։ Տիկին Արևիկն ու պարոն Սուրիկը շուրջ կես դար միասին, ձեռք ձեռքի տված, արարում են իրենց երջանկությունը։ Քաղաքային կյանքի հարմարավետությունը սարերի մաքուր օդով ու ազատությամբ փոխած զույգն ամեն օր ապացուցում է, որ հողն ու տունը պահանջում են անվերջ հոգատարություն ու սեր։