ud - nassam alayna el hawa ve masâr (hasta bir insan ve hasta udu)

korkuyorum. notalara yanlış basmışım, ses gıcırdamış umrumda değil. hasretini çektiğim memleketlerin daha kanlı bir araziye dönüşmesinden, ormanlarının yangın yeri olmasından, "onca zaman savunduğun davet bak ne yaptı" denilmesinden, ilk defa elime heyecanla aldığım mikrofonun bana yalan söylemesinden... korkuyorum. yapabildiğim yegâne hareket, penceremin önünden intifada'da taş fırlatırcasına hoyrat vurmak mızrabımı. "korkuyorum ey kalbim büyümekten bu gurbette ve memleketimin beni tanıyamayacağından götür beni, götür beni götür beni memleketime"