Перейти к содержимому

Instrukcje | Bronx The Songster

Bronx The Songster

0:00 / 0:00

Instrukcje | Bronx The Songster

12 просмотров · 13 дн. назад
Bronx The Songster
5 подписчиков
12 просмотров · 13 дн. назад
Tekst: ja. Muzyka i wokal powstały z pomocą AI (Suno), a wokal jest oparty na modelu mojego własnego głosu. Grafika: Grok. Pełna jawność: napisałem ten tekst sam. Muzyka jest wygenerowana przez AI (Suno), a wokal to model AI mojego głosu. Kilka lat temu przeciąłem ścięgno w dłoni i nie mogę już porządnie grać na gitarze, a mój głos nie jest już taki jak kiedyś. Dzięki AI mogę dalej tworzyć muzykę. Jedna z nielicznych polskich wersji na tym kanale. Najbardziej osobiste teksty piszę po polsku. 🎧 Wersja angielska:    • Manual | Bronx The Songster   O piosence: Czasem wydaje się, że wszyscy inni dostali instrukcję obsługi życia. Ty po prostu nigdy swojej nie dostałeś. „Manual" („Instrukcje") to piosenka o próbie zrozumienia świata, który ma zasady, których nikt nigdy nie wyjaśnił. O ADHD, autyzmie i o momencie, w którym przestajesz pytać „co jest ze mną nie tak?", a zaczynasz rozumieć siebie. TEKST [Intro] Przez tyle lat... Myślałem, że robię coś nie tak. A prawda? Nikt mi po prostu Nie dał instrukcji. [Zwrotka 1] Nauczyłem się udawać, że wiem, Jak ten świat powinien się kręcić. Kiedy mówić, kiedy milczeć, Co pokazać, a co nie. Potrafiłem znikać na godziny, A potem gubić własny plan. Sto pomysłów naraz w głowie, I żaden nie zmienił się w realny stan. Mówili: leniwy. Mówili: dziwny. Mówili: „Znowu zgubiłeś drogę”. A ja myślałem tylko:.. „Taki już jestem.” [Przedrefren] Za każdym razem, gdy zostawałem w tyle, Myślałem, że ze mną coś jest nie tak. A kiedy dziś spoglądam wstecz, Wreszcie potrafię to nazwać. Nie zawiodłem jako ja. Po prostu nie znałem zasad gry. [Refren] Znalazłem nazwy dla duchów w mojej głowie, Dla wszystkich dróg, którymi szedłem na oślep. Przez całe życie płynąłem pod prąd, Próbując wyglądać jak wszyscy dookoła. Dziś nie muszę przepisywać przeszłości, Nie muszę udawać, że maska była moja. Tyle lat pytałem: „Co jest ze mną nie tak?” Nic. Po prostu nigdy Nie dostałem instrukcji. [Zwrotka 2] Mój mózg nie puka — On wyważa drzwi, Jedna myśl, potem dwadzieścia, A za nimi następne trzy. Słyszę każde słowo, A jednak nie wiem, co mówisz, Bo coś innego w mojej głowie właśnie krzyczy. Za dużo dźwięków. Za dużo świateł. Za dużo głosów naraz. Więc czasem znikam— Nie dlatego, że mi nie zależy. Tylko czasem zniknięcie jest jedynym sposobem, Żeby złapać oddech. A potem druga strona medalu: Ten ogień, Kiedy coś muszę wiedzieć. Potrafię wejść w jeden temat i nie wypuścić go z rąk, Dopóki świat nie zacznie świtać. [Przedrefren] Każda blizna staje się wskazówką, Każde „czemu nie możesz?” Brzmi dziś inaczej. Przeszłość się nie zmieniła. Zmieniłem się ja. [Refren] Znalazłem nazwy dla duchów w mojej głowie, Dla wszystkich dróg, którymi szedłem na oślep. Przez całe życie płynąłem pod prąd, Próbując wyglądać, jak wszyscy dookoła. Dziś nie muszę przepisywać przeszłości, Nie muszę udawać, że maska była moja. Tyle lat pytałem: „Co jest ze mną nie tak?” Nic. Po prostu nigdy Nie dostałem instrukcji. [Przejście] A-DE-HA-DE — Tak brzmi jeden z głosów, Autyzm — Drugi, siedzi gdzieś pośród chaosu. Jeden mówi: „Ruszaj”, Drugi mówi: „Stój”, Już nie pamiętam, co to znaczy spokój. Jedno gna przed siebie, Drugie trzyma mnie, I jak tu się połapać, Gdy to wszystko w środku rwie? Moje Duchy.... A-DE-HA-DE wciąż krzyczy... Autyzm w ciszy moje niewidzialne łzy chowa... Dwa tak różne głosy walczą w mojej głowie, A jednak oba Należą do mnie. [Finałowy refren] Znalazłem nazwy dla duchów w mojej głowie, Dla wszystkich bitew, których nie umiałem nazwać. Przez całe życie biegłem po omacku, Próbując pogodzić się z własnym umysłem. I nie wymażę lat, które były przede mną, Każdy zły zakręt, każde zatrzaśnięte drzwi. One zrobiły ze mnie tego, kim jestem— Ale dziś już rozumiem. Nie zawiodłem. Nie byłem zepsuty. Po prostu czytałem książkę, W której brakowało połowy stron. [Outro] Więc za te wszystkie lata, które myślałem, że straciłem... Za tego małego chłopca, Który nie wiedział, dlaczego. I za drzwi, które wreszcie się otworzyły— Nie po to, Żeby zostać kimś innym. Tylko po to, żeby zrozumieć człowieka, który cały czas Tam był. AUTORZY Tekst: Bronx The Songster Muzyka i wokal: AI (Suno), wokal oparty na modelu mojego głosu Grafika: Grok Nowa piosenka w każdy weekend. Zasubskrybuj, jeśli chcesz usłyszeć następną. 🔔 #ADHD #Autyzm #Neuroróżnorodność #MuzykaAI #PolskaWersja #RockAlternatywny #PostGrunge #OryginalnaPiosenka