“ช่วยดูแลแม่แทนผมด้วย” คือคำฝากก่อนสามีไปเกาหลี—แต่พอกลับมา บ้านหลังเดิมกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

สามีของฉันบอกว่าเขาต้องบินไปเกาหลีเพื่อเจรจาธุรกิจครั้งสำคัญ และฝากให้ฉันอยู่บ้านดูแลแม่ของเขา เพราะช่วงนี้เธอเริ่มมีอาการหลงลืม แต่หลังจากฉันไปส่งเขาที่สนามบินและกลับถึงบ้าน สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับไม่ใช่บ้านที่เงียบสงบอย่างที่ควรจะเป็น… ประตูเปิดค้าง ข้าวของถูกรื้อค้น แม่สามีถูกขังอยู่ในห้องเก็บของ และประโยคแรกที่เธอบอกฉันคือ… “กฤตไม่ได้ไปเกาหลี” จากวันนั้น ชีวิตแต่งงานตลอด 7 ปีของฉันก็เริ่มพังลงทีละชิ้น เมื่อฉันพบทั้งเอกสารปลอม ลายเซ็นที่ไม่เคยเซ็น อุโมงค์ลับใต้บ้าน แหวนแต่งงานที่ซ่อนข้อมูล และความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อที่ทุกคนพยายามปกปิดมานานกว่า 20 ปี