Neden kimse arkamda durmadı, elimden tutmadı?

Bazen kendimizi çok yalnız hissederiz. Yorgunuzdur, tutunacak bir dal ararız. "Sırtımı dayayacak biri yok mu" deriz. Yanımda olan biri olsaydı neler yapabilirdik diye düşünürüz. Oysa cesaret edememişizdir. Bazıları neden daha cesur? Bazıları aradıkları yardımları nasıl kolayca buluyor? Kendimi kıyaslamaktan nasıl vazgeçerim?