Workshop BCHBH นักศึกษาครูชั้นปีที่ 1 สาขาการศึกษาปฐมวัยสถาบันพัฒนามหานคร มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช

30/10/2026 สวัสดีค่ะน้อง ๆ ว่าที่คุณครูอนุบาลทุกคน ❤️ วันนี้พี่ทอมดีใจมากที่ได้เห็นภาพน้อง ๆ เรียนรู้เรื่องเจอร์รี่ผ่านการแสดงบทบาทสมมติ มีทั้งเสียงหัวเราะ ความสนุกสนาน และช่วงเวลาที่ทุกคนตั้งใจฟัง ก่อนจากกัน พี่ทอมอยากฝากอะไรไว้สักนิดนะคะ วันนี้น้อง ๆ ได้รู้จักเจอร์รี่แล้ว เจอร์รี่ที่ชอบคิด ชอบปรุงแต่ง ชอบเปรียบเทียบ และบางครั้งก็ชอบกระซิบว่า “ฉันไม่เก่งพอ” “ทำไมเขาดีกว่าฉัน” “ถ้าฉันทำผิด คนอื่นจะหัวเราะไหม” แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่พี่ทอมอยากให้จำไว้ก็คือ เราไม่จำเป็นต้องเชื่อทุกอย่างที่เจอร์รี่พูด เมื่อรู้ตัวว่าเจอร์รี่กำลังพาเราคิดไปไกล เราก็เพียงแค่กลับบ้าน บ้านของเรามีอยู่สามหลัง และอยู่กับเราตลอดเวลา บ้านหลังแรก คือลมหายใจ รู้สึกถึงลมหายใจที่กำลังเข้าและออก บ้านหลังที่สอง คือการเคลื่อนไหว รู้สึกถึงร่างกายขณะที่เดิน ยืน หรือขยับมือ บ้านหลังที่สาม คือความรู้สึกทางกาย เช่น รู้สึกถึงเท้าที่สัมผัสพื้น หรือมือที่วางอยู่บนตัก ไม่ต้องไล่เจอร์รี่ ไม่ต้องทะเลาะกับเจอร์รี่ และไม่ต้องพยายามหยุดความคิด เพียงแค่รู้ตัว แล้วกลับมาอยู่กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจริงตรงหน้า และพี่ทอมอยากให้น้อง ๆ จำไว้อีกเรื่องหนึ่งค่ะ วันหนึ่งเมื่อน้อง ๆ เป็นคุณครูอนุบาล เด็กตัวเล็ก ๆ จะเข้ามาหาน้องพร้อมกับความกลัว ความเสียใจ ความโกรธ และความไม่มั่นใจ บางครั้งเด็กไม่ได้ต้องการคำอธิบายยาว ๆ เขาอาจต้องการเพียงคุณครูที่รับฟัง เข้าใจ และช่วยให้เขารู้จักกลับบ้านของตัวเอง ก่อนที่เราจะสอนเด็กให้รู้ทางกลับบ้าน เราต้องรู้ทางกลับบ้านของตัวเองเสียก่อน วันนี้น้อง ๆ อาจจำบทเรียนได้ไม่หมด และไม่เป็นไรเลยค่ะ แต่พี่ทอมหวังว่า วันหนึ่งเมื่อเจอร์รี่เริ่มส่งเสียงดังในหัว น้อง ๆ จะนึกถึงวันนี้ นึกถึงเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ แล้วบอกตัวเองเบา ๆ ว่า “อ๋อ...เจอร์รี่มาแล้ว” จากนั้นก็กลับมารู้สึกถึงลมหายใจ การเคลื่อนไหว หรือความรู้สึกทางกาย แค่นี้เองค่ะ ขอให้น้อง ๆ เติบโตเป็นคุณครูที่ไม่เพียงสอนให้เด็กเก่ง แต่ยังช่วยให้เด็กรู้จักตัวเอง และเติบโตอย่างมีความสุขด้วยนะคะ เด็ก ๆ ในอนาคตโชคดีมาก หากมีคุณครูที่รู้จักทางกลับบ้าน ขอบคุณทุกคนมากค่ะ และขอบคุณอาจารย์สุที่พาพี่ทอมมาพบกับน้อง ๆ ในวันนี้ ❤️ Join this channel to get access to perks:    / @supawanpg