ลืมตัวเองเพราะรัก

เธอเดินจากไปในคืนที่ฝนพรำ เหลือเพียงความทรงจำที่ฉันลบไม่ไหว พยายามบอกตัวเองให้หายช้ำ แต่หัวใจกลับย้ำว่าไกลเธอไม่ไหว ลืมไม่ได้สักที ทั้งที่เธอไม่เคยเหลียวมองกลับมา ยิ่งพยายามเท่าไร น้ำตายิ่งไหลออกมาเรื่อยไป ใจมันยังผูกพัน ทั้งที่ฉันควรพอเสียทีใช่ไหม เพราะรักเธอมากเกินไป จนลืมตัวเองไปหมดแล้ว เพลงที่เคยฟังด้วยกันยังดังอยู่ รูปถ่ายใบนั้นฉันลบก็ลบไม่ลง เดินไปที่เดิมครั้งใดก็ยังรู้ ว่าหัวใจมันยังคงรั้งเธออยู่ตรงปลายทางความทรงจำ ลืมไม่ได้สักที ทั้งที่เธอไม่เคยเหลียวมองกลับมา ยิ่งพยายามเท่าไร น้ำตายิ่งไหลออกมาเรื่อยไป ใจมันยังผูกพัน ทั้งที่ฉันควรพอเสียทีใช่ไหม เพราะรักเธอมากเกินไป จนลืมตัวเองไปหมดแล้ว