ಭಕ್ತನ ಪತ್ನಿಯ ಬಾಣಂತನ ಮಾಡಲು ಸ್ವಯಂ ಪಾಂಡುರಂಗ ಸಹೋದರಿಯ ವೇಷದಿಂದ ಓಡಿಬಂದ.. ಅವರ ಬಾಣಂತಿ ಮಗುವಿನ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆದ..

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ-ಭೇದ, ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಹೊಸ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಿದ ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಚೋಕಾಮೇಳರ ಜೀವನವೇ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆ. ದೈವಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಚೋಕಾಮೇಳರು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಸಮಾಜ ಅವರನ್ನು ಹೀನರೆಂದು ದೂರವಿಟ್ಟರೂ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪಾಂಡುರಂಗ ವಿಠ್ಠಲನ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ತುಂಬಿತ್ತು. ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸದಾ “ವಿಠ್ಠಲ… ವಿಠ್ಠಲ…” ಎಂಬ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪಂಡರಪುರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ವಿಠ್ಠಲನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಆಸೆ ಅಪಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಜಾತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಮನಸ್ಸು ನೋವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ ಚೋಕಾಮೇಳರು ದೇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಚಂದ್ರಭಾಗೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಗುಡಿಸಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ವಿಠ್ಠಲನ ಕಳಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅಭಂಗಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಕ್ತನ ನಿಷ್ಕಪಟ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಒಲಿದ ಪಾಂಡುರಂಗನೇ ಅವರ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಬಂದು ಭಕ್ತನೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಸಂಗ ಈ ಕಥೆಯ ಹೃದಯವಾಗಿದೆ. ಸಂತ ನಾಮದೇವರ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಚೋಕಾಮೇಳರಿಗೆ ದೊರೆತ ಗುರುಮಂತ್ರ ಅವರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಪತ್ನಿ ಸೋಯರಾಬಾಯಿಯೂ ಪತಿಯಂತೆ ಪರಮ ವಿಠ್ಠಲ ಭಕ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುರಂಗನೇ ನಿರ್ಮಲಾಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೋಯರಾಬಾಯಿಗೆ ನೆರವಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಚೋಕಾಮೇಳರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಅವಮಾನಕ್ಕೂ ವಿಠ್ಠಲನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಹೊಡೆತದ ಗುರುತು ಪಾಂಡುರಂಗನ ಮೂರ್ತಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ಜಾತಿ-ಅಹಂಕಾರ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಹೀನ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಮಂಗಳವೇಡೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಡೆ ಕುಸಿದು ಚೋಕಾಮೇಳರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅವರ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಠ್ಠಲನಾಮ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ನಾಮದೇವರು ಅವರ ಅಸ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಠ್ಠಲನಾಮದ ನಾದವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಭಕ್ತನನ್ನು ಪಂಡರಪುರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು ದೇವಾಲಯದ ದ್ವಾರದ ಎದುರು ಸಮಾಧಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ — ಭಗವಂತನಿಗೆ ಜಾತಿ, ಬಡತನ, ಅಂತಸ್ತು ಅಥವಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ; ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಹೃದಯವೇ ಮುಖ್ಯ. ಚೋಕಾಮೇಳರ ಜೀವನವು ಭಕ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಮರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. 🙏 ವಿಠ್ಠಲ ವಿಠ್ಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ! 🙏