Romeinen Volledig | De Brief Die de Kerkgeschiedenis Voorgoed Veranderde

In deze video nemen we je mee door de volledige brief aan de Romeinen en ontdekken we waarom deze brief de geschiedenis van de kerk voorgoed veranderde. We beginnen bij Paulus, die zich niet introduceert met status of reputatie, maar zich presenteert als dienaar van Jezus Christus. We horen waarom hij zich niet schaamt voor het evangelie, de kracht van God tot redding voor ieder die gelooft, en hoe de gerechtigheid van God geopenbaard wordt, uit geloof tot geloof. Daarna volgt zijn betoog: de heidenen verwierpen het licht van de schepping; ook de morele rechter en de Jood met de wet staan onder de zonde, tot elke mond gesloten is. Dan klinkt de grote wending: 'maar nu' wordt de gerechtigheid van God geopenbaard, los van de wet maar betuigd door wet en profeten, en wordt de zondige mens om niet gerechtvaardigd door genade, zoals Abraham vóór zijn besnijdenis geloofde en als rechtvaardig werd gerekend, samen met David. In hoofdstuk 5 zien we de vrucht: vrede met God, hoop die in het lijden volhardt en de tegenstelling tussen Adam en Christus. Hoofdstuk 6 toont dat gelovigen dood zijn voor de zonde, hoofdstuk 7 de innerlijke strijd die uitmondt in de roep 'wie mij zal verlossen', en hoofdstuk 8 de climax: geen verdoemenis, de Geest van aanneming tot kind en de zekerheid dat niets ons kan scheiden van de liefde van God. Vervolgens gaan we dieper in op Israël: Gods woord is niet gevallen, er blijft een overrest naar genade en God betoont aan allen barmhartigheid, waarop Paulus uitroept: o diepte van Gods wijsheid. Daarna wordt de brief praktisch: jezelf brengen als levend offer, de overheid eren, de liefde als vervulling van de wet en geen veroordeling tussen sterken en zwakken over eten en dagen. We volgen Paulus' plannen: eerst hulp naar Jeruzalem, dan Rome, op weg naar Spanje. In hoofdstuk 16 lezen we de groeten aan Filebe, Prisca, Aquila en Tertius. Tot slot nodigen we je uit om te getuigen in de reacties en, als je Jezus nog niet kent, nu tot Hem te komen. Wat deze brief zo bijzonder maakt, wordt al duidelijk bij de achtergrond. Paulus schreef hem vanuit Korinthe, aan het einde van zijn derde zendingsreis, vermoedelijk tussen 55 en 58 na Christus, en dicteerde hem aan zijn medewerker Tertius, die zichzelf aan het eind zelfs laat groeten (christipedia.nl/wiki/Brief_van_Paulus_aan_de_Romeinen). Van alle brieven van Paulus die we kennen is het de langste, en hij bevat zijn meest systematische uiteenzetting van het christelijk geloof. Opvallend is dat Paulus de gemeente te Rome nooit zelf had gesticht en er nooit geweest was, hoewel hij dat graag wilde. Hij hoopte na een bezoek aan Jeruzalem via Rome door te reizen naar Spanje, en de brief diende ook om die reis aan te kondigen. De gemeente bestond uit zowel Joodse als heidense christenen, en kort voordien waren Joodse gelovigen die door keizer Claudius waren verbannen weer teruggekeerd, wat spanningen veroorzaakte. Eén van Paulus' doelen was daarom om eensgezindheid te bevorderen tussen Joden en Grieken (churchofjesuschrist.org/study/manual/new-testament-seminary-teacher-manual/introduction-to-the-epistle-of-paul-to-the-romans?lang=nld). Vier keer noemt hij in de brief "Jood" en "Griek" samen, precies die tweeling die we in Romeinen 1:16 terugvinden, waar hij zich het evangelie niet schaamt, want het is een kracht Gods tot behoud voor een ieder die gelooft (statenvertaling.nl/tekst/teksthbgr.php?ind=1&tgbb=45&tghf=0). Het is overigens ook een boek dat in de kerkgeschiedenis vaak verkeerd is gelezen; zelfs onder de vroege christenen golden Paulus' brieven als moeilijk te begrijpen, zoals Petrus al schrijft.