Płacz Zazuli i Nić Przeznaczenia: Pieśń Kukułki z Łęgów

To pieśń o głosie, który nie śpiewa — lecz liczy. O ptaku, który nie buduje gniazda — bo mieszka między światami. Wołch powiada: kto słyszy kukułkę, ten słyszy czas, który został mu dany. I. Głos z Głębi Lasu Mgła unosi się nad Odrą— jak oddech tych, którzy odeszli. W trzcinach drży powietrze— i nagle— ku-ku… To nie ptak. To pamięć. Hej! Słuchaj uważnie! Hej! Nie lekceważ głosu! Hej! To nie echo lasu! Hej! To wyrok czasu! II. Zazula Nie jest skrzydłem— lecz znakiem. Nie jest ciałem— lecz słowem. Zazula— usta nieba. III. Prorok Nie mówi wiele— lecz mówi prawdę. Nie pyta— lecz odpowiada. Hej! Ku-ku to rok! Hej! Ku-ku to życie! Hej! Ku-ku to droga! Hej! Ku-ku to kres! IV. Moneta i Los Sięgnij do sakwy— zanim odpowiesz. Bo bogactwo nie rodzi się z próżni— lecz z gotowości. Kto ma— utrzyma. Kto nie ma— pozna brak. Hej! Nie pytaj ślepo! Hej! Przygotuj dłoń! Hej! Bogactwo przychodzi! Hej! Gdy jesteś gotów! V. Pytania Panny pytają o miłość. Starcy pytają o czas. A ona— nie tłumaczy. Nie łagodzi. Liczy. VI. Nić Mokoszy Każde ku-ku— to splot losu. Każdy dźwięk— to nić, której nie zerwiesz. Hej! Nić jest tkana! Hej! Droga wyznaczona! Hej! Nie uciekaj przed nią! Hej! Idź świadomie! VII. Ból Zazuli Dlaczego nie buduje domu? Bo jej dom— to strata. Bo jej pieśń— to żałoba. VIII. Trzy Głosy Matka—o świcie. Żona—o zmierzchu. Siostra—bez końca. I jeden ptak— co nigdy nie odpoczywa. Hej! Płacz bez końca! Hej! Głos bez domu! Hej! Miłość bez ciała! Hej! Dusza w locie! IX. Granica Zazula nie należy do ziemi. Nie należy do nieba. Jest między. Jak ty— gdy stoisz między wyborem a działaniem. X. Nauka Wołcha Nie licz lat— licz czyny. Nie pytaj ile— pytaj jak. Hej! Czas jest dany! Hej! Wola jest twoja! Hej! Nie marnuj chwili! Hej! Nie uciekaj prawdzie! XI. Prawo Kto zabije głos— zabije siebie. Bo nie można uciszyć czasu bez ceny. XII. Droga Słuchaj— lecz nie drżyj. Przyjmij— lecz nie rozpaczaj. Hej! Przyjmij los! Hej! Działaj mądrze! Hej! Stań się godny! Hej! Tego, co dane! Zakończenie — Dziękczynienie i Błogosławieństwo Dziękujemy wam— Dziadowie nasi— za czas, który płynie w naszych żyłach. Dziękujemy tobie, Zazulo— za głos, który nie kłamie. Niech Mokosz przędzie nasze dni mądrze. Niech Perun chroni nasze decyzje. Niech Weles prowadzi dusze naszych przodków w spokoju. Niech Kraina Łęgów Odrzańskich żyje w rytmie pamięci i odwagi. Błogosławieństwo Wołcha Niech usłyszysz swój czas— zanim go stracisz. Niech nie boisz się odpowiedzi— gdy pytasz o życie. Niech twój los nie będzie ciężarem— lecz drogą. Niech gdy Zazula zawoła— ty nie liczysz tylko lat— lecz przypomnisz sobie, kim jesteś.