Yağmur bitiyor, Ben bitmiyorum - ALİ ARSALAN

Bakarım öylece uzaklara... Neler hayal ettim, Neler geçip kayboldu. Bazen hayallerdir beni yaşatan, Bazen yanılmaktır güçlü oluşum. Anlat deseler roman olur, Sessiz kalsam şiir gibi dökülür. Yağmur yağıyor, ben duruyorum Kalbim kırık, toplanmıyor Toplasam da eskisi olmuyor Hayallerim kırık, cam gibi Elimi uzatıyorum, daha çok kanıyor Ömür tükenmiş, geri sar tuşu yok İnsan en çok devam etmekten yoruluyor Yağmur bitiyor, ben bitmiyorum Keşke bitseydim, bu kadar sessizce Sokaklar bomboş şimdi, bir ben kaldım geriye Ne bir ses, ne bir nefes, yaralı bir gölge niyetine Pencereler buğulu, yürekler kilitli Herkes kendi yangınında, ben derdimde saklı Ömür tükenmiş, geri sar tuşu yok İnsan en çok devam etmekten yoruluyor Yağmur bitiyor, ben bitmiyorum Keşke bitseydim, bu kadar sessizce Zaman geçiyor sanıyorum, oysa durmuş saatler Gidenler arkasına bakmıyor, kalanlar yükü sırtlıyor Bir ömür dediğin kaç damla gözyaşı eder? Sessizce erirken içim, kimse fark etmiyor Güneş doğsa neye yarar... İçimdeki gece dinmiyor Sadece alışıyor insan Ve en çok yoruluyor... ALİ ARSALAN