Olbrzym wciągał chatę na bagno – myśliwy widział to na własne oczy.

Opowiadał mi tę historię mój dziadek, a jemu jego rodzony brat Stiepan. Ten sam Stiepan, który po wojnie chodził na polowania za Północne Bagno i do końca życia nie lubił, kiedy ktoś w jego obecności mówił, że w lesie i na bagnie nie ma niczego poza zwierzyną, ptakami i zgniłą wodą. Nie kłócił się z takimi ludźmi. Po prostu wstawał i odchodził. A jeśli był to ktoś bliski, potrafił powiedzieć: „Najpierw przeżyj zimę czterdziestego szóstego roku, pójdź nocą do Chutorów Trzcinowych, a potem opowiadaj, czego tam nie ma”.