Małe kłamstwa

Album "Płoniemy" prowadzi słuchacza przez pełną emocji opowieść, w której rock, pop i elementy rocka progresywnego tworzą jedną, spójną muzyczną podróż. Każdy utwór jest kolejnym rozdziałem tej historii, a wszystkie razem układają się w chronologiczną całość. To opowieść o pierwszym spotkaniu, rodzącym się uczuciu i miłości, która z czasem staje się głęboka, namiętna i pełna płomiennych emocji. Jednak każda relacja przechodzi próby – pojawiają się nieporozumienia, oddalanie się od siebie i powolny rozpad tego, co jeszcze niedawno wydawało się niezniszczalne. Album nie kończy się jednak na rozstaniu. Jest historią dojrzewania, wyciągania wniosków i odnajdywania wewnętrznej siły. Pokazuje, że przeszłość nie powinna być ciężarem ani źródłem niekończącego się bólu. Nawet zakończona miłość pozostawia po sobie piękne wspomnienia, cenne doświadczenia i wdzięczność za chwile, które miały swoje znaczenie. To muzyczna opowieść o odwadze, by zamknąć jeden rozdział i z nadzieją otworzyć następny. O przekonaniu, że każde doświadczenie prowadzi nas do czegoś lepszego, a po najciemniejszej nocy zawsze przychodzi świt. Przyszłość nie jest końcem marzeń – jest miejscem, w którym czeka nowe szczęście, nowe spotkania i światło wskazujące drogę ku kolejnym pięknym chwilom. [Zwrotka 1] Mówisz mi słowa, które błyszczą jak poranna rosa na trawie, Ale pod nimi kryje się cień, którego nie chcesz nazwać. Twoje obietnice są jak delikatne pajęczyny w słońcu, Piękne, lecz zbyt kruche, by wytrzymać najlżejszy powiew. Uśmiechasz się tak, jakby wszystko było w porządku, A ja udaję, że nie widzę pęknięć w naszej historii. Łatwiej jest żyć w tym ciepłym, złudnym blasku, Niż zmierzyć się z chłodem nagiej prawdy. [Refren] Małe kłamstwa, którymi się otulamy, Małe kłamstwa, które trzymają nas przy sobie. Małe kłamstwa, słodkie i zdradliwe, Małe kłamstwa… w których toniemy razem. [Zwrotka 2] Twoje „kocham cię” jest jak lekki wiatr nad suchym polem, Chwilowo przynosi ulgę, ale nie pada deszcz. Wiesz, że prawda jest ciężka jak ołów w piersi, Dlatego owija nas w jedwabne zasłony iluzji. Jesteśmy jak aktorzy na scenie pustego teatru, Gramy role zakochanych, choć oboje znamy scenariusz. Bo prawda jest zbyt ostra, by patrzeć na nią wprost, A kłamstwo jest łagodniejsze niż poranne światło. [Refren] Małe kłamstwa, którymi się otulamy, Małe kłamstwa, które trzymają nas przy sobie. Małe kłamstwa, słodkie i zdradliwe, Małe kłamstwa… w których toniemy razem. [Bridge] Może kiedyś prawda wyjdzie na światło dzienne. Ale na razie… wolimy te małe kłamstewka, Bo bez nich zostalibyśmy sami z tym, co naprawdę czujemy. [Final Refren] Małe kłamstwa… nasze najpiękniejsze oszustwo, Małe kłamstwa… które ratują nas przed rzeczywistością. Małe kłamstwa… słodkie i tragiczne, Małe kłamstwa… w których kochamy się najmocniej.