Асан Велиоски - Чаче

КОГА ЕДЕН ЧОВЕК НА 82 ГОДИНИ МОЖЕ – МОЖЕМЕ И СИТЕ НИЕ! ❤️🎾 Со години, поминувајќи покрај градскиот кеј и спортските игралишта, често го забележував Асан Велиоски – Чаче кој со голема љубов и внимание ги тренира своите ученици по тенис, но истовремено сам го одржува теренот на кој тие играат. Секогаш нешто работи мете, чисти, средува… не затоа што некој му наредил, туку затоа што чувствува лична одговорност кон градот и заедницата во која живее. И токму тоа ме натера да застанам и да се запрашам: Од каде кај овој човек толкава волја, култура и истрајност? Во време кога често очекуваме некој друг да ги решава проблемите околу нас, Чаче едноставно ја зема метлата во раце и го прави она што смета дека треба да биде направено. Денес повторно го видов како го средува теренот. Му пријдов, го поздравив и го прашав дали ќе ми дозволи да го снимам и ми каже нешто за себе. Со задоволство прифати и пред камерата сподели дел од својата приказна. Асан Велиоски – Чаче има 82 години. Поранешен комерцијалист во дрвната индустрија на Кичево – „Копачка“, човек кој и денес ја зачувал својата спортска елеганција, дисциплина, љубов кон младите но и посебниот патриитски дух кон градот и државата Македонија. И не застанува тука. Многупати, по своја иницијатива, организирал акции за чистење на спортските терени каде што секојдневно поминуваат и играат младите. Овој човек не зборува многу за општествена одговорност. Тој ја покажува со дела. И затоа неговата приказна не треба да остане само една убава снимка. Таа треба да биде пример. Пример дека не мора да имаме функција, институција, голем буџет или многу луѓе околу нас за да направиме нешто добро. Понекогаш е доволно да видиме отпад – и да го собереме. Да видиме нечист простор – и да го исчистиме. Да видиме човек кога се грижи за нешто – и да му помогнеме. Да видиме нешто што може да биде подобро – и наместо да се жалиме, да направиме нешто. Ако еден човек на 82 години има сила и волја да се грижи за заедничкиот простор, тогаш немаме право да велиме дека не можеме. Не мора сите да направиме големи дела. Но ако секој од нас направи едно мало добро дело за своето место, за улицата, за реката, за игралиштето, за природата или за младите – тогаш заедно можеме да направиме огромна промена. Чаче не ни остава само чист тениски терен. Ни остава пример како треба да се однесуваме кон местото во кое живееме. 🎾❤️ Да не го гледаме доброто дело само како нешто што некој друг треба да го направи. Да станеме и ние дел од него. Зашто заедницата не се гради само со зборови. Се гради со личен пример. Благодарност, Чаче, што на 82 години нè потсетуваш на нешто што никогаш не смееме да го заборавиме: Кога секој ќе се погрижи за малку повеќе од својот двор – целиот град ќе ни биде поубав дом. ❤️🇲🇰