Śladami dawnego górnictwa - SZTOLNIA PIROTYNU

SZTOLNIA PIROTYNU - Pirotyn (inaczej piryt magnetyczny) to rzadki minerał z grupy siarczków, będący siarczkiem żelaza o zmiennym składzie, zazwyczaj \(Fe_{1-x}S\). Charakteryzuje się brązowo-żółtą barwą, metalicznym połyskiem i – w przeciwieństwie do zwykłego pirytu – wykazuje właściwości magnetyczne. Pirotyn ma barwę od brązowożółtej do mosiężnożółtej, często pokrywa się ciemnym nalotem. Jest słabo lub silnie magnetyczny, co ułatwia jego odróżnienie od podobnych minerałów jak piryt czy markasyt. Spotykany jest w zasadowych skałach magmowych, pegmatytach oraz złożach hydrotermalnych. Często zawiera domieszki niklu (do 5%), kobaltu lub miedzi, będąc ważnym źródłem tych metali. Pochodzi z greckiego pyrrhos, co oznacza "ognisty" Głównym metalem w pirotynie jest żelazo (Fe).Jednak ze względu na swoją strukturę, pirotyn często zawiera domieszki innych cennych metali, przez co jest ich ważną rudą. Najczęściej są to: nikiel (najważniejszy gospodarczo, często występuje w zrostach z pentlandytem), kobalt, miedź. W śladowych ilościach mogą pojawiać się także metale z grupy platynowców.