DVSION | Μερικότητα Διαιρετέων

Μια μελωδική κατάδυση στα υπόγεια της αριθμητικής και της ανθρώπινης ψυχής. Το «ΜΕΡΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΙΡΕΤΕΩΝ» δεν είναι απλώς ένα rap κομμάτι — είναι μια αλληγορία για τον κατακερματισμό, τις εσωτερικές διαιρέσεις και τα υπόλοιπα που αφήνει η ζωή όταν όλα μοιάζουν να τεμαχίζονται. Σπάνιες λέξεις, σκοτεινή ατμόσφαιρα, αριθμητικός συμβολισμός και μελωδικές ρίμες ενώνονται σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι ανάμεσα σε διαιρετέους, κλάσματα και σπασμένες συμμετρίες. Ένα κομμάτι για όσους νιώθουν πως ο κόσμος τούς διαίρεσε σε χίλια μέρη… αλλά συνεχίζουν να στέκονται ακέραιοι μέσα στο χάος. 🎧 Άκου δυνατά. 🌒 Βυθίσου στον ρυθμό. 🕯️ Άφησε τους αριθμούς να μιλήσουν. LYRICS: Στων αριθμών το απαύγασμα γεννήθηκα μόνος μες σε κατάστιχα, σύμβολα, άρρητους νόμους Σαν να ’ναι οι πράξεις πληγές σε χρυσό περγαμηνό κι η μερικότητα στάζει σαν μύρο πικρό Μερίζω το χάος σε ίσες αναπνοές διαιρετέοι σαν μνήμες σε σπασμένες σιωπές Κι άμα ο κόσμος ζητάει να βρει το γιατί εγώ μετράω τα θραύσματα πριν διαλυθεί Στης αριθμητικής τα υπόγεια, μύστης ακάματος με βλέμμα διαυγές και ειρμό σχεδόν αγήρατο κρατώ διαιρετέους σαν ρόδακες βυζαντινούς μες σε νυχτέρια υγρά και λαβύρινθους δειλινούς Η μερικότητα… έννοια σχεδόν μεταφυσική σαν σπασμένη πυξίδα σε θάλασσα αχαρτογράφητη Άλλοι μοιράζουν ψυχές σε παζάρια αλαζονικά κι άλλοι τεμαχίζουν το φως σε κλάσματα μηδενικά Εγώ είδα πλήθη να ζούνε για έναν διαιρέτη να ψάχνουν συμμετρία σε βίο παραχαράκτη Σαν να ’ταν η ζωή ένα πηλίκο ατελές που πάντα αφήνει υπόλοιπα σκοτεινά και αχνές ενοχές Στίχους γράφω διαιρετέους με καπνό από λιβάνι κι η νύχτα μου αποκρίνεται μ’ απόηχους σεληνιανούς Αριθμοί σαν φαντάσματα γυρνούν στο περβάζι κι η λογική υποκύπτει όταν το χάος κοχλάζει Μεσούντος του ανέμου, σε άναρθρες εξισώσεις είδα ανθρώπους να χάνονται σε ψεύτικες ισοπίες Μοιράζαν την καρδιά τους σε τόσες υποδιαιρέσεις που ξέχασαν ποιοι ήτανε πριν τις κατατμήσεις Κι ό,τι διαιρείται, πονάει βαθιά σαν γυαλί που ραγίζει σε δυο ουρανά Κι ό,τι απομένει μετά τον λογισμό είναι υπόλοιπο ψυχής σε ακανόνιστο ρυθμό Μερικότητα διαιρετέων μέσα στο σκοτάδι σπάνε οι μονάδες σαν αρχαίο πετράδι Διαίρεσέ με αν μπορείς να βρεις συμμετρία μα θα ’μαι πάντα άρρητη γεμάτος αμφιβολία Μερικότητα διαιρετέων, ψυχές τεμαχισμένες σαν πολιτείες έρημες, σαν λέξεις ξεχασμένες Κι όλο γυρίζω σε κύκλους αριθμητικούς με ουρανούς διχοτόμους και στίχους νυκτερινούς Είχα έναν δάσκαλο μ’ όνομα σχεδόν λησμονημένο που έλεγε “το άπειρο ποτέ δεν μένει διαιρεμένο” Μα εγώ τον είδα να λυγίζει σε παγωμένο σταθμό κρατώντας έναν πίνακα μ’ ατέρμονο κλασματικό παρονομαστή Σαν ραψωδός παρακμής, σαν γεωμέτρης πλανήτης μιλούσε για ακέραιους σαν να ’ταν αρχαίοι προφήτες Κι έλεγε “οι άνθρωποι γίνονται μερικοί” όταν αφήνουν το εγώ τους να τεμαχίζεται στη σιωπή Ανεμοδείκτες οι σκέψεις σε βιολετί καταιγίδες κι οι λέξεις μου κρέμονται σαν μυστικές ψηφίδες Από θολά παραθύρια σε σάπιες πολυκατοικίες ακούω διαιρετέους να θρηνούν για συμμετρίες Μια πόλη μοιρασμένη σε άνισα τετράγωνα με δρόμους που οδηγούν σε βλέμματα αδιάγνωστα Κι όλοι ζητούν έναν κοινό διαιρέτη να ενώσει τα σπασμένα πριν το τέλος επέλθει Μα η μερικότητα είναι νόσος σχεδόν ποιητική σαν άγαλμα ραγισμένο σε βροχή αποκαλυπτική Όσο κόβεις το φως σε μικρότερα σημεία τόσο θεριεύει η σκιά μες στην ακολουθία Άκου… Οι αριθμοί δεν είναι μόνο σύμβολα είναι πληγές που φορούν γεωμετρία Είναι κορμιά σε διαίρεση αέναη είναι άνθρωποι που χάσαν την ενότητα Κι εγώ περνώ από νύχτες αδιαίρετες με ουλές σαν παράγωγες μυστικές γράφοντας στίχους σε φύλλα τετραδίου λες κι εξορκίζω την κατάρα του πηλίκου Στις παρυφές του κόσμου, εκεί που σβήνει η άλγεβρα βρήκα παλιές εξισώσεις σε υπόγεια ανήλιαγα Σαν προσευχές μοναχών σε μονές εγκαταλελειμμένες με πράξεις ατελείς και μνήμες διαιρεμένες Κι έγραψα τ’ όνομά μου σε κλάσμα ανορθόδοξο με αριθμητή φλεγόμενο και παρονομαστή αβέβαιο Γιατί κανείς δεν μένει ακέραιος στ’ αλήθεια όλοι διασπώνται κάποτε σε σιωπηλά κομμάτια Η πόλη βουλιάζει σε λογισμούς νυχτερινούς με φώτα να πάλλονται σαν άρρυθμους παλμούς Κι οι άνθρωποι σερβίρουν χαμόγελα επιμερισμένα σαν να φοβούνται τα πρόσωπα τα ολοκληρωμένα Μερικοί διαιρεμένοι, με ρυπές καρδιές μερικές αλήθειες σε παλιές σκιές Κανείς δεν ξέρει ποιο υπόλοιπο θα μείνει όταν η τελευταία διαίρεση καταλήξει στη σιγή Μερικότητα διαιρετέων μέσα στο σκοτάδι σπάνε οι μονάδες σαν αρχαίο πετράδι Διαίρεσέ με αν μπορείς να βρεις συμμετρία μα θα ’μαι πάντα άρρητη γεμάτος αμφιβολία Μερικότητα διαιρετέων, ψυχές τεμαχισμένες σαν πολιτείες έρημες, σαν λέξεις ξεχασμένες... #ΜελωδικήΡαπ #greekrap #darkrap #consciousrap #ΜερικότηταΔιαιρετέων #undergroundrap #poeticrap #HiphopGreece #greektrap #ΣκοτεινήΑισθητική #rappoetry #Αριθμητική #lyricism #cinematicrap #emotionalrap #nightvibes #UndergroundGreekRap #DVSION #abstractrap #mathcore