Ο Επίλογος της Ελλάδος

Aπό την ποιητική συλλογή μου ''ΡΟΜΑΝΤΖΟ'' Στίχοι: Nikiforos Larisis Παραγωγή: Μίλτος Σταμπουλίδης Έλληνες, Πατέρες Έλληνες, ένας γιός σας φωνάζει, η ψυχή του σπαράζει, γιατί, η μαμά του δέ ζεί, αγκαλιά να τον πάρει, να τον δεί με καμάρι, να πεί, γιέ μου πάμε μαζί, όπου θέλεις να φτάσεις, να σταθείς να περάσεις, εγώ, κύμα στον ουρανό, θα σου φέρνω τα βράδια, με αγγέλους καράβια, φτερά, να σου δώσουν φτερά και ψηλά να πετάξεις, τ’ όνειρό σου να ψάξεις, να βρείς, σ’ όποιο μέρος της γής είν’ εκείνο κρυμμένο, σιωπηλό φοβισμένο, εμπρός, ήλιος γίνε ζεστός, γιέ μου φώς να του ρίξεις και την πόρτα ν’ ανοίξεις, να μπεί, να σου δώσει πνοή, τα πανιά να φυσήξεις και την πλώρη να δείξεις, σ’ αυτούς, καπετάνιους κακούς, που τ’ αμπάρι αδειάζουν, το καράβι βουλιάζουν, αχ μη, γιέ μου άλλο αχ μη, μην πονάς μη λυγίζεις, την καρδιά μου ραγίζεις, θα ’ρθεί, μέρα ν’ αναστηθεί, η γλυκιά σου μητέρα και σοφών θυγατέρα, Θεών και γενναίων θνητών που σαν ήρωες πέσαν και στεφάνια φορέσαν και να, λεύτερ’ είσαι ξανά πληγωμένη φωνή μου, δακρυσμένη ψυχή μου, άιντε ήρθ’ η ώρα μωρέ, πια και σύ να γελάσεις, τους καημούς να ξεχάσεις, αητέ της Ελλάδος αητέ…. Της Ελλάδας στεφάνι και της γνώσης πλατάνι τι κι αν σ’ είπανε Φάνη την πλάτη σου γυρίσανε να σε μάθουν αργήσανε δε σε ρωτήσανε αν έχεις και σύ έναν λόγο πριν σε βάλουν στον τζόγο το παιχνίδι τους να παίξεις την χασούρα ν’ αντέξεις παίξε και κέρδισε το καλάθι σου γέμισε τα τείχη τους γκρέμισε μη σ’ αρνηθείς είσαι γεννημένος νικητής τα έπαθλα γλέντησε την εγκληματική οργάνωσή τους διέλυσε μα μην αμελήσεις το παιδί να φροντίσεις που έχεις μέσα σου εσύ κ’ η μπέσα σου σ’ έναν κόσμο που πληγώνει τ’ όνειρό σου ματώνει κι όλα τα δανεικά τους τηλεοράσεις περιοδικά τους εσύ κ’ η γενιά σου ξεχρεώνεις με τη μαγκιά σου με μια ατάκα που τη λες για να σπάσεις μαζί τους πλάκα και κάνεις υπομονή γράφεις σ’ ένα χαρτί έχει γυρίσματα ο καιρός κ’ είμαι ακόμα γερός τα σχέδιά σας ν’ αλλάξω στον κουβά να τα πετάξω κάτι όμορφο ν’ αφήσω και ξανά να σας κερδίσω.