காதல் என்னும் கூத்துல #kiramiya_padal

காதல் என்னும் கூத்துல – நான் ஆட வந்தேன் காத்துல! நான் வெதைச்சேன் ஒரு நிலத்துல – அது வெளஞ்சது வேற இடத்துல! காதல் பிறந்தது இந்த நாட்டுல – தினம் வாட்டுது என்னோட வீட்டுல! அதை பூட்டு போட்டு பூட்டுல – அது போனது வேற ரூட்டுல! அது போனது ஒரு ஆத்துல – நான் தேடுனேன் அதை காட்டுல! நான் விழுந்துட்டேன் இப்போ சேத்துல – என்னை யாரும் இப்போ கரையில சேர்க்கல! காதல் என்னும் கூத்துல – நான் ஆட வந்தேன் காத்துல! நான் வெதைச்சேன் ஒரு நிலத்துல – அது வெளஞ்சது வேற இடத்துல! நான் காதலிச்சேன் ஒரு ஏட்டுல – அந்த ஏட்ட நானும் படிக்கல! நான் நேசிச்சேன் ஒரு பார்வையில அந்த பார்வையை நானும் மறக்கல அவளுக்கு என்ன பிடிக்கல காலம் போன போக்கில! நான் நேசிச்ச சோக்குல நான் தான் அந்த மாப்பிள்ளைனு எங்க அம்மா சொன்னத கேட்கல! அவ பின்னாடி போன நாட்களுல – என் உடம்பும் மனசும் தேயல, இப்போ நெனச்சு பார்த்தா முடியல – என் கண்ணீரும் இன்னும் காயல! காதல் என்னும் கூத்துல – நான் ஆட வந்தேன் காத்துல! நான் வெதைச்சேன் ஒரு நிலத்துல – அது வெளஞ்சது வேற இடத்துல! வெள்ளி நெலவத் தேடித்தான் – நான் வெட்டவெளியில் அலைஞ்சேனே! அவ வெத்தலையப் போட்டு சிரிச்சுக்கிட்டு – வேறொருத்தன் கை புடிச்சாளே! ஊரு உலகம் சிரிக்குதடா – என் காதல் கதையும் முடியுதடா! பாசமா வளர்த்த என் நெஞ்சு இப்போ – பாழாப்போன நெலமா கெடக்குதடா! அவ போனது வேற ரூட்டுல! (ஆமா... அவ போனது வேற ரூட்டுல...!)