Psychologia ludzi, którzy dorastali w biedzie – i co z tego zostaje w dorosłości

Sprawdzasz każdy paragon, choć stać cię na zakupy. Nie wyrzucasz suchego chleba. Nowe buty od miesięcy czekają w pudełku na specjalną okazję. A koperta z rachunkiem leży na komodzie trzy dni, zanim ją otworzysz. Jeśli dorastałeś albo dorastałaś w niedostatku, pewnie słyszałeś też, że jesteś skąpy albo skąpa, niewdzięczny, niewdzięczna albo że nie umiesz się cieszyć. W tym filmie przechodzimy przez pięć mitów o dorosłych, którzy wychowali się w biedzie: obsesja na punkcie jedzenia, brak radości, niewdzięczność, skąpstwo i „złamanie na zawsze”. Przy każdym jedno prawdziwe badanie i spokojne wyjaśnienie, dlaczego to, co z boku wygląda na wadę, bardzo często jest adaptacją. Dowiesz się, dlaczego w jednym badaniu osoby o niższych dochodach myślały o cenach trzeźwiej niż reszta, i dlaczego wstyd po zakupach dla siebie to coś innego niż wina. Na koniec krótkie ćwiczenie „trzy zdania o sobie”, które pomaga zdecydować, które nawyki zostawić, a które poluzować. To nie jest porada finansowa, diagnoza ani ocena czyichkolwiek rodziców. Jeśli twoje doświadczenia były bardzo trudne, warto porozmawiać z psychologiem lub psychoterapeutą. Źródła: • Hill, Prokosch, DelPriore, Griskevicius & Kramer (2016): Low childhood socioeconomic status promotes eating in the absence of energy need. Psychological Science. • Tangney & Dearing (2002): Shame and Guilt. Guilford Press. • Mullainathan & Shafir (2013): Scarcity: Why Having Too Little Means So Much. Times Books. • Mani, Mullainathan, Shafir & Zhao (2013): Poverty impedes cognitive function. Science. • Shah, Shafir & Mullainathan (2015): Scarcity frames value. Psychological Science. • Masten (2001): Ordinary magic: Resilience processes in development. American Psychologist. #psychologia #dzieciństwo #bieda