MOURA - Temible Olivina

MOURA!! Último adianto do albúm. Un berro colectivo e un punto e final a o maltrato que lévanos polo camiño da amargura. As mouras poñen fin as ordes establecidas. Collamos as riendas e fagamos da nosa casa o noso espazo e dos espazos colectivos os nosos refuxios. Voz e letra: Temible Olivina Coros: Silvia de Taboexa (ST) e Temible Olivina Producción musical, gravación, mestura e masterización: Peter Petrowski Idea Orixinal de vídeo: Temible Olivina e Juancho Everman Dirección e operador de cámara: Juancho Everman Axundante de cámara: Dante Pereyra Dirección de fotografía e cor: Juancho Everman Dirección de Arte: Paula Pumares e Hugo Avalle Estilista: CarlaCelia Maquillaxe: RosaMari LETRA Ía ser diferente un saco de expectativas outro bastardo do mesmo ambiente outra saída, outro mal de xentes NON EXISTE OUTRA FORMA QUE SER COMA ELES. Insignificantes, simples carnes consumidas polo ego e o seu primate Substancias desmedidas, pollas flácidas. REPUGNANTE! o balón é teu fai del un colgante. É toda túa a túa espera Cambio de era, creo a miña fortaleza. Hoxe non me derribas ti nin o teu canto de sirena tan só me deleito a min mesma despois da cea Navegando entre mares chego a estrela unha pena que non poidas vela reluce por si soa, soa chega a meta non puideches con ela nin co vértigo que a menea. Érgome, pulo as durezas. Rezo, limpo as lágrimas secas outra vez que dixen non e fun a presa amordazada, queimada con cinzas negras. Métome na ducha, a ver si caen todas elas Hoxe non é o meu día, onte tampouco o era. Todo era un soño que se foi pola cadea, todo por pensar que valíala pena. Outra vez! Que observo disfraces de abuela. Resulta que ti, tamén tiñas cereta QUE CEGA! Topeime de novo ca puta pedra, funme de bruces, cuestioneime a min a primeira. Caperuchiña vermella, pensa na brincadeira no que construes dentro e fóra desta eira. BEILLA, CANTA... Fai de ti o que queiras COMPAÑEIRA, érelo todo nesta aleghre feira. CONCIENCIA! Outro que busca guerreiras... Que tenta derribar o que construiron as ancestras, colle as maletas e deixa as riendas. Vaite lonxe si non queres saber o que é a herencia. PACIENCIA, DUREZA, AGUANTE!! Non me digas como sobrevivir entre salvaxes AGORA SOMOS NÓS QUEN PÓMOLOS TRAXES CONSERVANDO AS NOSAS PSIQUES A TRAVÉS DA PRAXE. Érgome, pulo as durezas. Rezo, limpo as lágrimas secas outra vez que dixen non e fun a presa amordazada, queimada con cinzas negras. Métome na ducha, que desta caen todas elas Hoxe é o meu día, onte tamén o era non era un soño, era un conto, unha quimera NON VALÍALA PENA. Cambio de estratexia, a do inimigo por sorpresa VAIA! PRIMEIRO NÓS, LOGO TI PEZA Garda teus fumes, aprende das emocións, BESTA Vaite chorando porque o podio é das reinas ACABOUSE A PACIENCIA, VAI POR ELAS!! Ninguén vai derribar o que fixeron as ancestras COLLE AS MALETAS E DEIXAS AS RIENDAS GOBERNAN AS MOURAS CA SÚA FIRMEZA