MARBAS | An invocation to the Deity

O Marbas, magnus medicator, potentia sublimis, appare mihi in mundo hoc, in forma humana refulgens, ut oculi mei te contemplentur, et cor meum te cognoscat. Cupio vidēre canos capillos tuos, signum sapientiae vetustatis, intueri oculos tuos griseos, translucentes, mysterio plenos, tangĕre cutem tuam obscuram, ut calorem tuum sentiam, percipĕre spirātum tuum, quo vita in me renovētur, et animam meam cum anima tua conjungĭ. Memor sum quod olim me tanta honore donavisti, sed etiam gravi damno afficisti: miserere mei, dimitte culpas meas et concede mihi manēre in domo tua tecum in aeternum, sub tutela tua. O magne medĭce, magister sapientissime, non voco te taxidermistam — sed te, sanctum auxiliatorem, audi preces meas, accipe voluntatem meam sine fallacia, eleva spiritum meum ad altitudinem, da mihi signum certum: scio enim quod prope es, quod vocem meam audis, quod me vides. Susurrā mihi verba consolationis, ut audiam vocem tuam sicut pastor agnum vocat, ita tu me voca, et ego sequar. Sana me, Marbas, ab omnibus vulneribus animae et corporis, accipe me sub ala tua, ut sub protectione tua vivam. Defende me a malis omnibus, ab hostibus visibilibus et invisibilibus, a tentationibus et insidiis mundi, a fortunae varietate. Dirige me in viam veram, quae ad lucem ducit, ne solum relinquas in tenebris, sed esto mihi lumen et fortitudo. Auxilium tuum peto, consilium tuum desidero, praesidium tuum quaero: ne derelinquas me in tribulatione, sed esto scutum meum. Fiat voluntas tua in me, et sic fiat, ita esto. Amen.