കുഞ്ഞി അപ്പോഴേക്കും നിരഞ്ജനയെത്തന്നെ കണ്ണുചിമ്മാതെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. 🥰🥰

"ഇന്നും കൊണ്ടുവന്നോ?" നിരഞ്ജനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ അതിശയം സ്വാഭാവികമായും പുറത്തുവന്നു. മുൻപും ഇതുപോലെ കൊണ്ടുവന്നത് അവളുടെ ഓർമ്മയിലുണ്ടായിരുന്നു. അന്നത്തെ ആ ദിവസങ്ങളുടെ നിമിഷങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. മഹേന്ദ്ര പതിവുപോലെ മുഖത്ത് പ്രത്യേക ഭാവങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു, "ഇന്ന് വീട്ടിൽ നോക്കാൻ ആരുമില്ല." ആ വാക്കുകളിൽ വിശദീകരണങ്ങളോ കുറ്റബോധമോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം മാത്രമായിരുന്നു അത്. കുഞ്ഞി അപ്പോഴേക്കും നിരഞ്ജനയെത്തന്നെ കണ്ണുചിമ്മാതെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിരഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കുഞ്ഞു മുഖത്ത് പതിഞ്ഞ നിമിഷം, ആ കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നൊരു ഭാവമാറ്റം പ്രകടമായി. അവളുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ കളിപ്പാട്ടം അവൾ താഴേക്ക് താഴെയിട്ടു. പിന്നെ മഹേന്ദ്രയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് താഴെ ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി തന്റെ ചെറിയ ശരീരം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. "അയ്യോ..." മഹേന്ദ്ര ചെറുതായി ഒന്ന് പതറി, അവളെ പതുക്കെ താഴെയിറക്കി. അവളുടെ ആവേശം അവനെ അല്പം അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാവണം. കാലിൽ നിലം തൊട്ടപാടെ കുഞ്ഞി നേരെ നിരഞ്ജനയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. നിരഞ്ജന അവരെ നോക്കി പതുക്കെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ വാത്സല്യത്തിന്റെ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്താ?" നിരഞ്ജന ചോദിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു അമ്മയുടെയോ അധ്യാപികയുടെയോ എന്നതിലുപരി ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ലളിതമായ കൗതുകം ഉണ്ടായിരുന്നു. #story #stories #storytime #storytelling #storytellingchannel #malayalamstory #malayalamstories #familystories #familystory #campuslovestories #revengestory #trendingstory #devilsqueen #theerthusstoryworld