El Gaffar

Hatanı görmek bir uyanıştır; ama görmekle kalmak, kendini suçlamak, aslında gizli bir benlik iddiasıdır. Nefs-i levvâme, kendini yer bitirir. El-Gaffâr ise örtendir, affedendir. Sûfî der ki: Hata, Hakk’a açılan kapıdır; ümitsizlik ise perde. Kendini affetmek, hatayı onaylamak değil; yükü taşımayı bırakmaktır. Affedemeyen kalp, hem kendine hem âleme dar gelir.