Jeszcze raz

Tak nam świat urządził Bóg, Że calutkie życie w znoju: Kulkę toczymy jak żuk, Dobrze znanego pokroju. Po co? Tego nikt nie wie, Ale pchamy ją namiętnie. W jakim celu? Skąd i gdzie? Póki serce nam nie pęknie! Czy życie ma jakiś sens? Czy to są same sprzeczności? Czy walczyć tu o co jest? Chyba tylko dla miłości! A gdybyś mógł cofnąć czas? Narodzić się jeszcze raz? Podnieść pierwszy raz powieki, Wejść ponownie w nurt tej rzeki... czy kochałbyś znowu nas? Czy uciekłbyś w świat daleki? czy znów z nami byś tu był? Czy całkiem innym życiem żył? Każdy robi jakieś błędy, Czasem ścieżki złe wybiera. Czy ty wiedziałbyś, którędy Pójść, idąc znowu od zera? Co jest dobre? A co złe? Gdzie inna ścieżka powiedzie? Pójdziesz nią, a może nie? Któż wie, która lepsza będzie? Nie mamy pojęcia, co Czeka na tej drugiej drodze, Nie wiadomo, gdzie i kto Może cię tam zawieść srodze! A gdybyś mógł cofnąć czas? Narodzić się jeszcze raz? Podnieść pierwszy raz powieki, Wejść ponownie w nurt tej rzeki... czy kochałbyś znowu nas? Czy uciekłbyś w świat daleki? czy znów z nami byś tu był? Czy całkiem innym życiem żył? Kochaj, jakby cały świat Lada dzień rozpaść się miał! Nie roztrząsaj dawnych strat, Wiatru, co ci w oczy wiał! Krzywdy zatrą się w pamięci I ślad po nich nie zostanie, Nikt na prawdę nie ma chęci Na ich rozpamiętywanie! Żyj najlepiej, jak się da I staraj się w każdym względzie – Jasne jest jak dwa plus dwa, Że drugiej szansy nie będzie! Bo nie cofnie się już czas! Nie można żyć drugi raz! Kiedy już zamkniesz powieki, Dopłyniesz do ujścia rzeki – nie odnajdziesz już tam nas nie zaznasz naszej opieki wciąż będziemy cię wspominać w sercach pamięć twoją trzymać A gdybyś mógł cofnąć czas? Narodzić się jeszcze raz? Podnieść pierwszy raz powieki, Wejść ponownie w nurt tej rzeki... Czy kochałbyś znowu nas? Czy uciekłbyś w świat daleki? Czy znów z nami byś tu był? Czy całkiem innym życiem żył?