Jak radzono sobie z nieświeżym oddechem bez pasty do zębów?

Wyobraź sobie poranek, w którym nikt na świecie nie słyszał o paście do zębów. Brzmi jak apokalipsa? Przez 99% historii ludzkości to była codzienność — a mimo to ludzie żyli, rozmawiali i całowali się bez Colgate. Przez tysiące lat zanim wynaleziono fluor i mentol w tubce, każda cywilizacja radziła sobie z nieświeżym oddechem po swojemu: Mezopotamczycy żuli gałązki miswak, Egipcjanie wcierali w zęby sproszkowane rogi jelenia i muszle, Rzymianie płukali usta uryną, a w Indiach skrobano język metalowym skrobakiem. Żadne z tych rozwiązań nie było idealne — ale każde wynikało z tej samej podstawowej potrzeby: by nie zostać samemu. Wszystkie informacje w tym filmie mają charakter edukacyjny i historyczny. Nie stanowią porady medycznej ani stomatologicznej. W przypadku problemów z jamą ustną skonsultuj się ze specjalistą. 0:00 Miasto bez pasty do zębów 3:12 Egipt i pierwsze płukanki 6:24 Rzym: mocz jako biznes 9:36 Średniowieczny sygnał alarmowy 12:46 Ajurweda i skrobanie języka 16:00 Wynalazek chińskiej szczoteczki 19:11 Pierwsza pasta z węglem 22:25 Mechanizm, który działa dziś