1. YUSUF OL

YUSUF OL Bir gece rüyâda sır gösterildi, On bir yıldız önünde eğildi, Güneş ile ay secdeye geldi, YAAK’UB’un gönlünde ümit yeşerdi. Haset düştü kardeşlerin bağına, Yusuf'u attılar kuyu dibine, Sabırla sığındı Hakk'ın hükmüne, Bir nûr doğdu kuyunun derinine. Kuyu dibindeydi, gönlü semâda, Ümidini saklı tuttu duâda, Kimsesiz değildi o karanlıkta, Mevlâ'sı yanındaydı her belâda. Yusuf ol, Yusuf ol, nefsine uyma, Günah seni çağırsa dönüp de bakma! Kuyuya atılsan Rabbinden kopma, Zindana kapansan ümidini kırma! Yusuf ol, Yusuf ol, iffeti kuşan, Harama yüz çevir, kalbini koru, Sabırla yürüyen bulur bir ihsan, Kuyudan saraya uzanır yolu! Sarayda önüne bir fitne çıktı, Kapılar kapandı, yollar daraldı, Bir anlık hevesle dünya çağırdı, “Maâzallah!” dedi, haramdan kaçtı. İffeti uğruna zindanı seçti, Günler çile oldu, seneler geçti, Orada nice kalbe ümit ekti, Dertli gönüllere merhamet etti. Zindan duvarında bir ümit açtı, Mahpus gönüllere bir ışık saçtı, Kendi derdi varken onlara koştu, Her gönülde Hakk'a bir kapı açtı. Yusuf ol, Yusuf ol, nefsine uyma, Günah seni çağırsa dönüp de bakma! Kuyuya atılsan Rabbinden kopma, Zindana kapansan ümidini kırma! Yusuf ol, Yusuf ol, iffeti kuşan, Harama yüz çevir, kalbini koru, Sabırla yürüyen bulur bir ihsan, Kuyudan saraya uzanır yolu! Bir rüyâ çözüldü, kapılar açıldı, Yedi yıl bolluğa tedbir alındı, Zindanın mazlumu aziz kılındı, Bolluğun nimeti halka dağıtıldı. Ne makam değiştirdi, ne şöhret onu, Hizmetle aydınlattı halkın yolunu, Bollukta korudu yurdun varını, Darlıkta doyurdu nice canları. Kardeşleri geldi, huzura vardı, Kuyuya atanlar mahcupça baktı, Yusuf'un gönlünde kin değil af vardı, Bir sözle geçmişin yarası kapandı. “Bugün size karşı serzenişim yok,” Dedi; gönlünde ne kin vardı ne korku. İntikam almadı, incitmedi hiç, Affıyla gösterdi en büyük gücü. Kuyuda sabırdı! Sarayda iffetti! Zindanda ümitti! Makamda hizmetti! Gün geldi affetti, Kin tutmayı reddetti, Nefsine söz geçirdi, Hakk'a sadâkat etti! Yusuf ol, Yusuf ol, nefsine uyma, Günah seni çağırsa dönüp de bakma! Kuyuya atılsan Rabbinden kopma, Zindana kapansan ümidini kırma! Yusuf ol, Yusuf ol, iffeti kuşan, Sabreden gönüller bulacak ihsan, Dün kuyu dibinde unutulan can, Bugün Mısır'da aziz oldu o an! Kuyuya düşsen de sabrınla yaşa, Zindanda kalsan da ümitle yaşa, Günahla yüzleşsen harama bulaşma, Kudrete erişsen affından şaşma! Yusuf ol! Yusuf ol! Her imtihanda Yusuf ol!