Τι είμαι εγώ, μπροστά σε μια τέτοια λεβεντιά;

Στίχοι - Μουσική επιμέλεια : Χατζησωτηρίου Δημήτρης Χτύπησε το κουδούνι μου, την πόρτα πάω ν’ ανοίξω, «Για το δίκτυο είμαι», μου ’πε ένα νεαρό παιδί, κι εγώ σαν αγριάνθρωπος, έτρεξα να τον διώξω, άσχημα του μίλησα, πριν καν να με δεχτεί. Το παλικάρι έβγαζε, τίμια το ψωμί , έκανε τη δουλειά του, μέσα στη ζέστη αυτή, κι εγώ τον έδιωξα, κακήν κακώς, χωρίς καμία ενοχή, με φέρσιμο φτηνό, και άδεια λογική. Γιατί του φέρθηκα έτσι;?, τόσο απάνθρωπα, γιατί;? Πλύση εγκεφάλου καθημερινά, μάς κάνουν όλα τα μίντια, ... σωστά;?... πως, κυκλοφορούν απατεώνες, πως, ο δόλος καραδοκεί, κι ο φόβος φωλιάζει, μες στη δική μας την ψυχή. Με αυτόν τον φόβο, ούτε που ρώτησα τον νεαρό, μέσα στον καύσωνα, αν θέλει ένα ποτήρι νερό. Πού πήγε η ανθρωπιά μου;? Πού έχει πια χαθεί;? Αυτός είμαι λοιπόν;? Ένας Αγριάνθρωπος στη ζωή;? Το μετάνιωσα πικρά, η καρδιά μου σφίχτηκε πολύ, όταν τον είδα, να κάνει τον σταυρό του, εκεί κοντά, για να φάει ένα τοστ, να πάρει μια αναπνοή... Τι είμαι εγώ, μπροστά σε μια τέτοια λεβεντιά;? Τι είμαι εγώ, μπροστά σε μια τέτοια λεβεντιά;? Βγήκα αμέσως έξω, τον φώναξα να ’ρθει πίσω, του ζήτησα συγγνώμη, του έδωσα ένα κρύο νερό. Μα η αμφιβολία μένει, και ψάχνω να εξηγήσω: Πού είναι η ανθρωπιά μας σήμερα;? Σε ποιο γκρεμό;? Τι είμαι εγώ, μπροστά σε μια τέτοια λεβεντιά;? Τι είμαι εγώ, μπροστά σε μια τέτοια λεβεντιά;?