ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ: ΠΟΣΟ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΛΕΓΞΕΙΣ;

«Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο», λένε. Αλλά το εξώφυλλο κάνει τα πάντα για να σε εντυπωσιάσει. Η γραμματοσειρά. Τα χρώματα. Η εικόνα. Όλα ανταγωνίζονται για λίγα δευτερόλεπτα από την προσοχή σου. Όχι επειδή το βιβλίο δεν είναι καλό μέσα. Αλλά επειδή, πριν μάθεις την ιστορία του, πρέπει πρώτα να θελήσεις να το ανοίξεις. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Ξέρουμε ότι η εμφάνιση δεν λέει όλη την ιστορία. Κι όμως, πριν από μια πρώτη μέρα στη δουλειά, μια καινούργια σχολική χρονιά, μια πρώτη γνωριμία ή μια εμφάνιση μπροστά σε κόσμο, στεκόμαστε λίγο περισσότερο μπροστά στον καθρέφτη. Τι θα φορέσω; Πώς θα μπω; Τι θα πω πρώτο; Θα φανώ αρκετά άνετος; Αρκετά… εγώ; Κι εμείς φτιάχνουμε «εξώφυλλα». Όχι επειδή είμαστε επιφανειακοί. Αλλά επειδή θέλουμε να μας δώσουν μια ευκαιρία. Να μας προσέξουν. Να μας δεχτούν. Να ανήκουμε. Μόνο που εδώ υπάρχει μια μικρή παγίδα. Άλλο να φροντίζουμε την εικόνα μας. Κι άλλο να πιστεύουμε ότι, αν τη φροντίσουμε αρκετά, μπορούμε να ελέγξουμε και την εντύπωση που θα σχηματίσει ο άλλος. Γιατί ξεχνάμε κάτι βασικό: Μπορούμε να επιμεληθούμε το εξώφυλλό μας. Δεν μπορούμε να γράψουμε και την κριτική του αναγνώστη. Αυτό που εμείς θεωρούμε αυτοπεποίθηση, κάποιος μπορεί να το διαβάσει ως απόσταση. Αυτό που για εμάς είναι συστολή, κάποιος άλλος ως αδιαφορία. Κι αυτό που προσπαθήσαμε τόσο πολύ να δείξουμε μπορεί να μην είναι καν αυτό που είδε ο απέναντι. Ίσως εκεί βρίσκεται το παράδοξο της πρώτης εντύπωσης. Νοιαζόμαστε τόσο πολύ για την εικόνα μας γιατί θέλουμε να έχουμε λίγο έλεγχο στην ιστορία που θα ειπωθεί για εμάς. Μόνο που, από τη στιγμή που η ιστορία περνά στα χέρια του αναγνώστη, παύει να είναι αποκλειστικά δική μας. Το εξώφυλλο μπορεί να σε κάνει να ανοίξεις ένα βιβλίο. Για να γνωρίσεις όμως έναν άνθρωπο, πρέπει να συνεχίσεις την ανάγνωση. #δανάηδεληγεώργη #ψυχοπαιδαγωγός #πρώτη_εντύπωση